*spananą
Runic: ᛊᛈᚨᚾᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈspɑ.nɑ.nɑ̃/verb · Strong class 6
Meanings
to lure, to entice
Etymology
Possibly from Proto-Indo-European *(s)penh₁- (‘to spin (thread); to stretch’).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | spanō | spanaų | – |
| 2nd singular | spanizi | spanaiz | span |
| 3rd singular | spanidi | spanai | spanadau |
| 1st dual | spanōz | spanaiw | – |
| 2nd dual | spanadiz | spanaidiz | spanadiz |
| 1st plural | spanamaz | spanaim | – |
| 2nd plural | spanid | spanaid | spanid |
| 3rd plural | spanandi | spanain | spanandau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | spanai | – |
| 2nd singular | spanazai | spanaizau |
| 3rd singular | spanadai | spanaidau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | spanandai | spanaindau |
| 2nd plural | spanandai | spanaindau |
| 3rd plural | spanandai | spanaindau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | spōn | spōnį̄ |
| 2nd singular | spōnt | spōnīz |
| 3rd singular | spōn | spōnī |
| 1st dual | spōnū | spōnīw |
| 2nd dual | spōnudiz | spōnīdiz |
| 1st plural | spōnum | spōnīm |
| 2nd plural | spōnud | spōnīd |
| 3rd plural | spōnun | spōnīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| spananą | spanandz | spananaz |
Descendants
-
*spanan (Proto-West Germanic)
-
spanan (Old English)
- spannen (Middle English)
-
spanan (Old English)
-
*spanan (Proto-West Germanic)
-
spanan (Old High German)
- spanen (Middle High German)
-
spanan (Old High German)
-
*spanan (Proto-West Germanic)
-
spanan (Old Saxon)
- spanen (Middle Low German)
-
spanan (Old Saxon)
-
*spana (Old Norse)
- spana (Old Swedish)