*spituz

Runic: ᛊᛈᛁᛏᚢᛉ Pronunciation: /ˈspi.tuz/

noun · masculine · u-stem

Meanings

  1. rod (for roasting meat)
  2. stick; spit

Etymology

From Proto-Indo-European *spey- (‘sharp, sharp stick’).

Declension

CaseSingularPlural
Nom.spituzspitiwiz
Acc.spitųspitunz
Gen.spitauzspitiwǫ̂
Dat.spitiwispitumaz
Inst.spitūspitumiz
Voc.spituspitiwiz

Find a form

Descendants

  • spitu (Old English)
    • spite, spytte (Middle English)
      • spit (English)
  • *spit (Old Saxon)
    • spit (Middle Low German)
      • spid (Danish)
      • Spitt (German Low German)
      • spidd (Norwegian)
      • spett (Swedish)
  • *spita (Frankish)
    • spidus (Late Latin)
      • spito, spedo (Old Italian)
      • espeto (Portuguese)
      • espeto (Spanish)
  • *spita (Frankish)
    • *spit (Old Dutch)
      • spit, spet (Middle Dutch)
        • spit (Dutch)
  • *spita (Frankish)
    • espeiz (Old French)
      • espois (Middle French)
        • épois (French)
  • *spit (Frankish)
    • spidus (Late Latin)
      • spito, spedo (Old Italian)
      • espeto (Portuguese)
      • espeto (Spanish)
  • *spit (Frankish)
    • *spit (Old Dutch)
      • spit, spet (Middle Dutch)
        • spit (Dutch)
  • *spit (Frankish)
    • espeiz (Old French)
      • espois (Middle French)
        • épois (French)
  • spiz (Old High German)
    • spiz (Middle High German)
  • spýta (Old Norse)
    • spýta (Faroese)
    • spýta (Icelandic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary