*sprantijaną

Runic: ᛊᛈᚱᚨᚾᛏᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈsprɑn.ti.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

to make jump up

Etymology

From *sprintaną + *-janą.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularsprantijōsprantijaų–
2nd singularsprantīsisprantijaissprantī
3rd singularsprantīþisprantijaisprantijaþau
1st dualsprantijōssprantijaiw–
2nd dualsprantijaþizsprantijaiþizsprantijaþiz
1st pluralsprantijamazsprantijaim–
2nd pluralsprantīþsprantijaiþsprantīþ
3rd pluralsprantijanþisprantijainsprantijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularsprantijai–
2nd singularsprantijasaisprantijaisau
3rd singularsprantijaþaisprantijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralsprantijanþaisprantijainþau
2nd pluralsprantijanþaisprantijainþau
3rd pluralsprantijanþaisprantijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularsprantidǭsprantidēdį̄
2nd singularsprantidēzsprantidēdīz
3rd singularsprantidēsprantidēdī
1st dualsprantidēdūsprantidēdīw
2nd dualsprantidēdudizsprantidēdīdiz
1st pluralsprantidēdumsprantidēdīm
2nd pluralsprantidēdudsprantidēdīd
3rd pluralsprantidēdunsprantidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
sprantijaną sprantijandz sprantidaz

Find a form

Descendants

  • *sprantijan (Proto-West Germanic)
    • sprentan (Old English)
    • sprenzan (Old High German)
  • spretta (Old Norse)
    • spretta (Icelandic)
    • sprette (Norwegian Bokmål)
    • sprätta (Swedish)
  • spretta (Old Norse)
    • sprenten, sprent (Northern Middle English)
      • sprint (English)
      • sprent, sprint, spraint, sprind (Scots)
  • *sprenta (Old Norse)
    • spretta (Icelandic)
    • sprette (Norwegian Bokmål)
    • sprätta (Swedish)
  • *sprenta (Old Norse)
    • sprenten, sprent (Northern Middle English)
      • sprint (English)
      • sprent, sprint, spraint, sprind (Scots)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary