*sprintaną

Runic: ᛊᛈᚱᛁᚾᛏᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈsprin.tɑ.nɑ̃/

verb · Strong class 3

Meanings

  1. to jump
  2. to emerge, to start

Etymology

From Proto-Indo-European *(s)prend-. Cognate with Proto-Slavic *prę̀dati (‘to jump, leap’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularsprintōsprintaų–
2nd singularsprintizisprintaizsprint
3rd singularsprintidisprintaisprintadau
1st dualsprintōzsprintaiw–
2nd dualsprintadizsprintaidizsprintadiz
1st pluralsprintamazsprintaim–
2nd pluralsprintidsprintaidsprintid
3rd pluralsprintandisprintainsprintandau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularsprintai–
2nd singularsprintazaisprintaizau
3rd singularsprintadaisprintaidau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralsprintandaisprintaindau
2nd pluralsprintandaisprintaindau
3rd pluralsprintandaisprintaindau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularsprantspruntį̄
2nd singularspranstspruntīz
3rd singularsprantspruntī
1st dualspruntūspruntīw
2nd dualspruntudizspruntīdiz
1st pluralspruntumspruntīm
2nd pluralspruntudspruntīd
3rd pluralspruntunspruntīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
sprintaną sprintandz spruntanaz

Find a form

Descendants

  • *sprintan (Proto-West Germanic)
    • sprintan (Old English)
  • *sprintan (Proto-West Germanic)
    • *sprinzan (Old High German)
      • sprinzen (Middle High German)
  • spretta (Old Norse)
    • spretta (Icelandic)
    • spretta (Norwegian Nynorsk)
    • sprätta (Swedish)
  • spretta (Old Norse)
    • sprætte (Danish)
      • sprette (Norwegian Bokmål)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary