*starbijaną
Runic: ᛊᛏᚨᚱᛒᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈstɑr.βi.jɑ.nɑ̃/verb · Weak class 1
Meanings
- to kill
- to destroy
Etymology
From *sterbaną (‘to die’) + *-janą.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | starbijō | starbijaų | – |
| 2nd singular | starbīsi | starbijais | starbī |
| 3rd singular | starbīþi | starbijai | starbijaþau |
| 1st dual | starbijōs | starbijaiw | – |
| 2nd dual | starbijaþiz | starbijaiþiz | starbijaþiz |
| 1st plural | starbijamaz | starbijaim | – |
| 2nd plural | starbīþ | starbijaiþ | starbīþ |
| 3rd plural | starbijanþi | starbijain | starbijanþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | starbijai | – |
| 2nd singular | starbijasai | starbijaisau |
| 3rd singular | starbijaþai | starbijaiþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | starbijanþai | starbijainþau |
| 2nd plural | starbijanþai | starbijainþau |
| 3rd plural | starbijanþai | starbijainþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | starbidǭ | starbidēdį̄ |
| 2nd singular | starbidēz | starbidēdīz |
| 3rd singular | starbidē | starbidēdī |
| 1st dual | starbidēdū | starbidēdīw |
| 2nd dual | starbidēdudiz | starbidēdīdiz |
| 1st plural | starbidēdum | starbidēdīm |
| 2nd plural | starbidēdud | starbidēdīd |
| 3rd plural | starbidēdun | starbidēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| starbijaną | starbijandz | starbidaz |
Descendants
-
*starbijan (Proto-West Germanic)
-
*stierfan (Old English)
- āstierfan (Old English)
-
*stierfan (Old English)
-
*starbijan (Proto-West Germanic)
-
*sterben (Old High German)
- sterben (Middle High German)
- irsterben (Old High German)
-
*sterben (Old High German)
-
*starbijan (Proto-West Germanic)
-
*sterven (Old Saxon)
- sterven (Middle Low German)
-
*sterven (Old Saxon)