*starbijaną

Runic: ᛊᛏᚨᚱᛒᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈstɑr.βi.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

  1. to kill
  2. to destroy

Etymology

From *sterbaną (‘to die’) + *-janą.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularstarbijōstarbijaų–
2nd singularstarbīsistarbijaisstarbī
3rd singularstarbīþistarbijaistarbijaþau
1st dualstarbijōsstarbijaiw–
2nd dualstarbijaþizstarbijaiþizstarbijaþiz
1st pluralstarbijamazstarbijaim–
2nd pluralstarbīþstarbijaiþstarbīþ
3rd pluralstarbijanþistarbijainstarbijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularstarbijai–
2nd singularstarbijasaistarbijaisau
3rd singularstarbijaþaistarbijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralstarbijanþaistarbijainþau
2nd pluralstarbijanþaistarbijainþau
3rd pluralstarbijanþaistarbijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularstarbidǭstarbidēdį̄
2nd singularstarbidēzstarbidēdīz
3rd singularstarbidēstarbidēdī
1st dualstarbidēdūstarbidēdīw
2nd dualstarbidēdudizstarbidēdīdiz
1st pluralstarbidēdumstarbidēdīm
2nd pluralstarbidēdudstarbidēdīd
3rd pluralstarbidēdunstarbidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
starbijaną starbijandz starbidaz

Find a form

Descendants

  • *starbijan (Proto-West Germanic)
    • *stierfan (Old English)
      • āstierfan (Old English)
  • *starbijan (Proto-West Germanic)
    • *sterben (Old High German)
      • sterben (Middle High German)
      • irsterben (Old High German)
  • *starbijan (Proto-West Germanic)
    • *sterven (Old Saxon)
      • sterven (Middle Low German)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary