*sterkaną

Runic: ᛊᛏᛖᚱᚲᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈster.kɑ.nɑ̃/

verb · Strong class 3

Meanings

to become stiff, stiffen

Etymology

A lost strong verb, attested only in its past participle, related to *starkuz (‘stiff, strong’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularsterkōsterkaų–
2nd singularstirkizisterkaizsterk
3rd singularstirkidisterkaisterkadau
1st dualsterkōzsterkaiw–
2nd dualsterkadizsterkaidizsterkadiz
1st pluralsterkamazsterkaim–
2nd pluralstirkidsterkaidstirkid
3rd pluralsterkandisterkainsterkandau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularsterkai–
2nd singularsterkazaisterkaizau
3rd singularsterkadaisterkaidau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralsterkandaisterkaindau
2nd pluralsterkandaisterkaindau
3rd pluralsterkandaisterkaindau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularstarksturkį̄
2nd singularstarhtsturkīz
3rd singularstarksturkī
1st dualsturkūsturkīw
2nd dualsturkudizsturkīdiz
1st pluralsturkumsturkīm
2nd pluralsturkudsturkīd
3rd pluralsturkunsturkīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
sterkaną sterkandz sturkanaz

Find a form

Descendants

  • *sterkan (Proto-West Germanic)
    • *sterkan (Old High German)
      • gistorkan (Old High German)
  • *storkinn (Old Norse)
    • blōðstorkinn (Old Norse)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary