*stintaną

Runic: ᛊᛏᛁᚾᛏᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈstin.tɑ.nɑ̃/

verb · Strong class 3

Meanings

  1. to make short, shorten, make blunt
  2. to be short

Etymology

From Proto-Indo-European *(s)tewd- (‘to push, bump’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularstintōstintaų–
2nd singularstintizistintaizstint
3rd singularstintidistintaistintadau
1st dualstintōzstintaiw–
2nd dualstintadizstintaidizstintadiz
1st pluralstintamazstintaim–
2nd pluralstintidstintaidstintid
3rd pluralstintandistintainstintandau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularstintai–
2nd singularstintazaistintaizau
3rd singularstintadaistintaidau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralstintandaistintaindau
2nd pluralstintandaistintaindau
3rd pluralstintandaistintaindau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularstantstuntį̄
2nd singularstanststuntīz
3rd singularstantstuntī
1st dualstuntūstuntīw
2nd dualstuntudizstuntīdiz
1st pluralstuntumstuntīm
2nd pluralstuntudstuntīd
3rd pluralstuntunstuntīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
stintaną stintandz stuntanaz

Find a form

Descendants

  • *stintan (Old English)
    • stinten (Middle English)
      • stint (English)
      • stint (Scots)
  • *stintan (Old English)
    • āstintan (Old English)
      • astinten (Middle English)
  • *stinta (Old Norse)
    • stinta (Norwegian)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary