*stintaną
Runic: ᛊᛏᛁᚾᛏᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈstin.tɑ.nɑ̃/verb · Strong class 3
Meanings
- to make short, shorten, make blunt
- to be short
Etymology
From Proto-Indo-European *(s)tewd- (‘to push, bump’).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | stintō | stintaų | – |
| 2nd singular | stintizi | stintaiz | stint |
| 3rd singular | stintidi | stintai | stintadau |
| 1st dual | stintōz | stintaiw | – |
| 2nd dual | stintadiz | stintaidiz | stintadiz |
| 1st plural | stintamaz | stintaim | – |
| 2nd plural | stintid | stintaid | stintid |
| 3rd plural | stintandi | stintain | stintandau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | stintai | – |
| 2nd singular | stintazai | stintaizau |
| 3rd singular | stintadai | stintaidau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | stintandai | stintaindau |
| 2nd plural | stintandai | stintaindau |
| 3rd plural | stintandai | stintaindau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | stant | stuntį̄ |
| 2nd singular | stanst | stuntīz |
| 3rd singular | stant | stuntī |
| 1st dual | stuntū | stuntīw |
| 2nd dual | stuntudiz | stuntīdiz |
| 1st plural | stuntum | stuntīm |
| 2nd plural | stuntud | stuntīd |
| 3rd plural | stuntun | stuntīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| stintaną | stintandz | stuntanaz |
Descendants
-
*stintan (Old English)
-
stinten (Middle English)
- stint (English)
- stint (Scots)
-
stinten (Middle English)
-
*stintan (Old English)
-
āstintan (Old English)
- astinten (Middle English)
-
āstintan (Old English)
-
*stinta (Old Norse)
- stinta (Norwegian)