*straupijaną

Runic: ᛊᛏᚱᚨᚢᛈᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈstrɑu̯.pi.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

to strip, wipe, pluck

Etymology

From *streupaną (‘to touch’) + *-janą.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularstraupijōstraupijaų–
2nd singularstraupīsistraupijaisstraupī
3rd singularstraupīþistraupijaistraupijaþau
1st dualstraupijōsstraupijaiw–
2nd dualstraupijaþizstraupijaiþizstraupijaþiz
1st pluralstraupijamazstraupijaim–
2nd pluralstraupīþstraupijaiþstraupīþ
3rd pluralstraupijanþistraupijainstraupijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularstraupijai–
2nd singularstraupijasaistraupijaisau
3rd singularstraupijaþaistraupijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralstraupijanþaistraupijainþau
2nd pluralstraupijanþaistraupijainþau
3rd pluralstraupijanþaistraupijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularstraupidǭstraupidēdį̄
2nd singularstraupidēzstraupidēdīz
3rd singularstraupidēstraupidēdī
1st dualstraupidēdūstraupidēdīw
2nd dualstraupidēdudizstraupidēdīdiz
1st pluralstraupidēdumstraupidēdīm
2nd pluralstraupidēdudstraupidēdīd
3rd pluralstraupidēdunstraupidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
straupijaną straupijandz straupidaz

Find a form

Descendants

  • *straupijan (Proto-West Germanic)
    • *strōpen (Old Dutch)
      • strôpen (Middle Dutch)
        • stropen (Dutch)
          • stroop (Afrikaans)
  • *straupijan (Proto-West Germanic)
    • *strīepan (Old English)
      • bestrīepan (Old English)
  • *straupijan (Proto-West Germanic)
    • *strīepan (Old English)
      • stripen (Middle English)
        • strip (English)
          • strippen (Dutch)
  • *straupijan (Proto-West Germanic)
    • stroufen (Old High German)
      • ströufen (Middle High German)
  • *straupijan (Proto-West Germanic)
    • *strōpian (Old Saxon)
      • strôpen (Middle Low German)
  • *streypa (Old Norse)
    • strøypa (Norwegian)
    • strypa (Swedish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary