*stuntijaną

Runic: ᛊᛏᚢᚾᛏᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈstun.ti.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

  1. to shorten
  2. to make dull

Etymology

From *stuntaz (‘short, stunted’) + *-janą.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularstuntijōstuntijaų–
2nd singularstuntīsistuntijaisstuntī
3rd singularstuntīþistuntijaistuntijaþau
1st dualstuntijōsstuntijaiw–
2nd dualstuntijaþizstuntijaiþizstuntijaþiz
1st pluralstuntijamazstuntijaim–
2nd pluralstuntīþstuntijaiþstuntīþ
3rd pluralstuntijanþistuntijainstuntijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularstuntijai–
2nd singularstuntijasaistuntijaisau
3rd singularstuntijaþaistuntijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralstuntijanþaistuntijainþau
2nd pluralstuntijanþaistuntijainþau
3rd pluralstuntijanþaistuntijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularstuntidǭstuntidēdį̄
2nd singularstuntidēzstuntidēdīz
3rd singularstuntidēstuntidēdī
1st dualstuntidēdūstuntidēdīw
2nd dualstuntidēdudizstuntidēdīdiz
1st pluralstuntidēdumstuntidēdīm
2nd pluralstuntidēdudstuntidēdīd
3rd pluralstuntidēdunstuntidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
stuntijaną stuntijandz stuntidaz

Find a form

Descendants

  • *stuntijan (Proto-West Germanic)
    • styntan (Old English)
      • stinten (Middle English)
        • stint, stent (English)
  • stytta (Old Norse)
    • stytta (Icelandic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary