*sturmijaną
Runic: ᛊᛏᚢᚱᛗᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈstur.mi.jɑ.nɑ̃/verb · Weak class 1
Meanings
to storm
Etymology
From *sturmaz (‘storm’) + *-janą.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | sturmijō | sturmijaų | – |
| 2nd singular | sturmīsi | sturmijais | sturmī |
| 3rd singular | sturmīþi | sturmijai | sturmijaþau |
| 1st dual | sturmijōs | sturmijaiw | – |
| 2nd dual | sturmijaþiz | sturmijaiþiz | sturmijaþiz |
| 1st plural | sturmijamaz | sturmijaim | – |
| 2nd plural | sturmīþ | sturmijaiþ | sturmīþ |
| 3rd plural | sturmijanþi | sturmijain | sturmijanþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | sturmijai | – |
| 2nd singular | sturmijasai | sturmijaisau |
| 3rd singular | sturmijaþai | sturmijaiþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | sturmijanþai | sturmijainþau |
| 2nd plural | sturmijanþai | sturmijainþau |
| 3rd plural | sturmijanþai | sturmijainþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | sturmidǭ | sturmidēdį̄ |
| 2nd singular | sturmidēz | sturmidēdīz |
| 3rd singular | sturmidē | sturmidēdī |
| 1st dual | sturmidēdū | sturmidēdīw |
| 2nd dual | sturmidēdudiz | sturmidēdīdiz |
| 1st plural | sturmidēdum | sturmidēdīm |
| 2nd plural | sturmidēdud | sturmidēdīd |
| 3rd plural | sturmidēdun | sturmidēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| sturmijaną | sturmijandz | sturmidaz |
Descendants
-
*sturmijan (Proto-West Germanic)
- styrman (Old English)
-
*sturmijan (Proto-West Germanic)
-
sturmen (Old High German)
-
stürmen (Middle High German)
- stürmen (German)
-
stürmen (Middle High German)
-
sturmen (Old High German)
-
styrma (Old Norse)
- styrma (Icelandic)