*sturmijaną

Runic: ᛊᛏᚢᚱᛗᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈstur.mi.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

to storm

Etymology

From *sturmaz (‘storm’) + *-janą.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularsturmijōsturmijaų–
2nd singularsturmīsisturmijaissturmī
3rd singularsturmīþisturmijaisturmijaþau
1st dualsturmijōssturmijaiw–
2nd dualsturmijaþizsturmijaiþizsturmijaþiz
1st pluralsturmijamazsturmijaim–
2nd pluralsturmīþsturmijaiþsturmīþ
3rd pluralsturmijanþisturmijainsturmijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularsturmijai–
2nd singularsturmijasaisturmijaisau
3rd singularsturmijaþaisturmijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralsturmijanþaisturmijainþau
2nd pluralsturmijanþaisturmijainþau
3rd pluralsturmijanþaisturmijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularsturmidǭsturmidēdį̄
2nd singularsturmidēzsturmidēdīz
3rd singularsturmidēsturmidēdī
1st dualsturmidēdūsturmidēdīw
2nd dualsturmidēdudizsturmidēdīdiz
1st pluralsturmidēdumsturmidēdīm
2nd pluralsturmidēdudsturmidēdīd
3rd pluralsturmidēdunsturmidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
sturmijaną sturmijandz sturmidaz

Find a form

Descendants

  • *sturmijan (Proto-West Germanic)
    • styrman (Old English)
  • *sturmijan (Proto-West Germanic)
    • sturmen (Old High German)
      • stürmen (Middle High German)
        • stürmen (German)
  • styrma (Old Norse)
    • styrma (Icelandic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary