*sundrijaną
Runic: ᛊᚢᚾᛞᚱᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈsun.dri.jɑ.nɑ̃/verb · Weak class 1
Meanings
to separate, to sunder
Etymology
From *sundraz (‘separate’) + *-janą.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | sundrijō | sundrijaų | – |
| 2nd singular | sundrīsi | sundrijais | sundrī |
| 3rd singular | sundrīþi | sundrijai | sundrijaþau |
| 1st dual | sundrijōs | sundrijaiw | – |
| 2nd dual | sundrijaþiz | sundrijaiþiz | sundrijaþiz |
| 1st plural | sundrijamaz | sundrijaim | – |
| 2nd plural | sundrīþ | sundrijaiþ | sundrīþ |
| 3rd plural | sundrijanþi | sundrijain | sundrijanþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | sundrijai | – |
| 2nd singular | sundrijasai | sundrijaisau |
| 3rd singular | sundrijaþai | sundrijaiþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | sundrijanþai | sundrijainþau |
| 2nd plural | sundrijanþai | sundrijainþau |
| 3rd plural | sundrijanþai | sundrijainþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | sundridǭ | sundridēdį̄ |
| 2nd singular | sundridēz | sundridēdīz |
| 3rd singular | sundridē | sundridēdī |
| 1st dual | sundridēdū | sundridēdīw |
| 2nd dual | sundridēdudiz | sundridēdīdiz |
| 1st plural | sundridēdum | sundridēdīm |
| 2nd plural | sundridēdud | sundridēdīd |
| 3rd plural | sundridēdun | sundridēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| sundrijaną | sundrijandz | sundridaz |
Descendants
-
*sundrijan (Proto-West Germanic)
- syndrian (Old English)
-
*sundrijan (Proto-West Germanic)
-
*sundrian (Old Saxon)
- sünderen (Middle Low German)
-
*sundrian (Old Saxon)
-
*syndra (Old Norse)
- søndre (Danish)
- syndra (Faroese)
- syndra (Norn)
-
*syndra (Old Norse)
-
syndra (Old Swedish)
- söndra (Swedish)
-
syndra (Old Swedish)