*sunþraz²

Runic: ᛊᚢᚾᚦᚱᚨᛉ Pronunciation: /ˈsun.θrɑz/

adverb

Meanings

south, southward

Etymology

From Proto-Indo-European *sh₂ún-teros, from *sóh₂w-l̥ ~ *sh₂w-én-s (‘the sun’) + *-teros (directional suffix).

Descendants

  • sūþ (Old English)
    • south (English)
  • sūthar (Old Saxon)
  • *sundar (Old High German)
    • sunder (Middle High German)
  • suðr (Old Norse)
    • suður (Faroese)
    • sudar, sudur (Gutnish)
    • suður (Icelandic)
    • sud (Norn)
    • sør (Norwegian Bokmål)
    • sud, sør (Norwegian Nynorsk)
  • suðr (Old Norse)
    • suth (Old Danish)
      • syd (Danish)
      • syd (Norwegian Bokmål)
  • suðr (Old Norse)
    • sudher (Old Swedish)
      • söder, syd (Swedish)
  • sunnr (Old Norse)
    • suður (Faroese)
    • sudar, sudur (Gutnish)
    • suður (Icelandic)
    • sud (Norn)
    • sør (Norwegian Bokmål)
    • sud, sør (Norwegian Nynorsk)
  • sunnr (Old Norse)
    • suth (Old Danish)
      • syd (Danish)
      • syd (Norwegian Bokmål)
  • sunnr (Old Norse)
    • sudher (Old Swedish)
      • söder, syd (Swedish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary