*swanaz¹

Runic: ᛊᚹᚨᚾᚨᛉ Pronunciation: /ˈswɑ.nɑz/

noun · masculine · a-stem

Meanings

swan

Etymology

From Proto-Indo-European *swónh₂-os, from *swenh₂- (‘to sound, resound’), that is, a "sounding (singing) bird". See also *swin-.

Declension

CaseSingularPlural
Nom.swanazswanōz, swanōs
Acc.swanąswananz
Gen.swanas, swanisswanǫ̂
Dat.swanaiswanamaz
Inst.swanōswanamiz
Voc.swanswanōz, swanōs

Find a form

Descendants

  • *swan (Proto-West Germanic)
    • *swan (Old Dutch)
      • swan, swāne (Middle Dutch)
        • zwaan (Limburgish)
  • *swan (Proto-West Germanic)
    • *swan (Old Dutch)
      • swan, swāne (Middle Dutch)
        • zwaan (Dutch)
          • swaan (Afrikaans)
  • *swan (Proto-West Germanic)
    • swan, swon (Old English)
      • swan (Middle English)
        • swan (English)
        • swan (Scots)
  • *swan (Proto-West Germanic)
    • *swan (Old Frisian)
      • Swoan, Swonne, Swoon (Saterland Frisian)
      • swan (West Frisian)
  • *swan (Proto-West Germanic)
    • swan (Old High German)
      • swan (Middle High German)
        • Schwaan (Hunsrik)
        • Schwunn (Luxembourgish)
        • שוואַן (shvan) (Yiddish)
  • *swan (Proto-West Germanic)
    • swan (Old High German)
      • swan (Middle High German)
        • Schwan (German)
          • šwon (Lower Sorbian)
          • Schwan (Luxembourgish)
  • *swan (Proto-West Germanic)
    • swan (Old Saxon)
      • swan, swane (Middle Low German)
        • svane (Danish)
        • Swaan, Swoon, swan, swane (Low German)
        • svane (Norwegian)
        • Schwon (Plautdietsch)
  • svanr (Old Norse)
    • svane (Danish)
    • svanur (Faroese)
    • svanur (Icelandic)
    • svane (Norwegian)
  • svanr (Old Norse)
    • svan (Old Swedish)
      • svan (Swedish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary