*swandijaną
Runic: ᛊᚹᚨᚾᛞᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈswɑn.di.jɑ.nɑ̃/verb · Weak class 1
Meanings
- to make disappear
- to squander, to waste
Etymology
From *swindaną (‘to disappear’) + *-janą.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | swandijō | swandijaų | – |
| 2nd singular | swandīsi | swandijais | swandī |
| 3rd singular | swandīþi | swandijai | swandijaþau |
| 1st dual | swandijōs | swandijaiw | – |
| 2nd dual | swandijaþiz | swandijaiþiz | swandijaþiz |
| 1st plural | swandijamaz | swandijaim | – |
| 2nd plural | swandīþ | swandijaiþ | swandīþ |
| 3rd plural | swandijanþi | swandijain | swandijanþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | swandijai | – |
| 2nd singular | swandijasai | swandijaisau |
| 3rd singular | swandijaþai | swandijaiþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | swandijanþai | swandijainþau |
| 2nd plural | swandijanþai | swandijainþau |
| 3rd plural | swandijanþai | swandijainþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | swandidǭ | swandidēdį̄ |
| 2nd singular | swandidēz | swandidēdīz |
| 3rd singular | swandidē | swandidēdī |
| 1st dual | swandidēdū | swandidēdīw |
| 2nd dual | swandidēdudiz | swandidēdīdiz |
| 1st plural | swandidēdum | swandidēdīm |
| 2nd plural | swandidēdud | swandidēdīd |
| 3rd plural | swandidēdun | swandidēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| swandijaną | swandijandz | swandidaz |
Descendants
-
*swandijan (Proto-West Germanic)
-
*swenden (Old Dutch)
- swenden (Middle Dutch)
-
*swenden (Old Dutch)
-
*swandijan (Proto-West Germanic)
-
swenten (Old High German)
-
swenden (Middle High German)
- schwenden (German)
-
swenden (Middle High German)
-
swenten (Old High German)
-
*swandijan (Proto-West Germanic)
-
*swendian (Old Saxon)
- swenden (Middle Low German)
-
*swendian (Old Saxon)