*swarōną

Runic: ᛊᚹᚨᚱᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈswɑ.rɔː.nɑ̃/

verb · Weak class 2

Meanings

To answer; to give a response.

Etymology

From *swarō (‘oath, vow’) + *-ōną.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularswarōswarǭ–
2nd singularswarōsiswarōsswarō
3rd singularswarōþiswarōswarōþau
1st dualswarōsswarōw–
2nd dualswarōþizswarōþizswarōþiz
1st pluralswarōmazswarōm–
2nd pluralswarōþswarōþswarōþ
3rd pluralswarōnþiswarōnswarōnþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularswarōi–
2nd singularswarōsaiswarōsau
3rd singularswarōþaiswarōþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralswarōnþaiswarōnþau
2nd pluralswarōnþaiswarōnþau
3rd pluralswarōnþaiswarōnþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularswarōdǭswarōdēdį̄
2nd singularswarōdēzswarōdēdīz
3rd singularswarōdēswarōdēdī
1st dualswarōdēdūswarōdēdīw
2nd dualswarōdēdudizswarōdēdīdiz
1st pluralswarōdēdumswarōdēdīm
2nd pluralswarōdēdudswarōdēdīd
3rd pluralswarōdēdunswarōdēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
swarōną swarōndz swarōdaz

Find a form

Descendants

  • *swarian (Old English)
    • swaren (Middle English)
  • andswarian (Old English)
    • swaren (Middle English)
  • svara (Old Norse)
    • svare (Danish)
    • svara (Faroese)
    • svara (Icelandic)
    • svara (Swedish)
  • svara (Old Norse)
    • ? (Norwegian)
      • svare (Norwegian Bokmål)
      • svara, svare (Norwegian Nynorsk)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary