*swiknijaną
Runic: ᛊᚹᛁᚲᚾᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈswi.kni.jɑ.nɑ̃/verb · Weak class 1
Meanings
- to purify, to cleanse
- to absolve
Etymology
From *swiknaz (‘pure, innocent’) + *-janą.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | swiknijō | swiknijaų | – |
| 2nd singular | swiknīsi | swiknijais | swiknī |
| 3rd singular | swiknīþi | swiknijai | swiknijaþau |
| 1st dual | swiknijōs | swiknijaiw | – |
| 2nd dual | swiknijaþiz | swiknijaiþiz | swiknijaþiz |
| 1st plural | swiknijamaz | swiknijaim | – |
| 2nd plural | swiknīþ | swiknijaiþ | swiknīþ |
| 3rd plural | swiknijanþi | swiknijain | swiknijanþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | swiknijai | – |
| 2nd singular | swiknijasai | swiknijaisau |
| 3rd singular | swiknijaþai | swiknijaiþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | swiknijanþai | swiknijainþau |
| 2nd plural | swiknijanþai | swiknijainþau |
| 3rd plural | swiknijanþai | swiknijainþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | swiknidǭ | swiknidēdį̄ |
| 2nd singular | swiknidēz | swiknidēdīz |
| 3rd singular | swiknidē | swiknidēdī |
| 1st dual | swiknidēdū | swiknidēdīw |
| 2nd dual | swiknidēdudiz | swiknidēdīdiz |
| 1st plural | swiknidēdum | swiknidēdīm |
| 2nd plural | swiknidēdud | swiknidēdīd |
| 3rd plural | swiknidēdun | swiknidēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| swiknijaną | swiknijandz | swiknidaz |
Descendants
-
*swiknijan (Proto-West Germanic)
- swicnan (Old English)
-
*𐍃𐍅𐌹𐌺𐌽𐌾𐌰𐌽 (*swiknjan) (Gothic)
- 𐍃𐍅𐌹𐌺𐌽𐌴𐌹𐌽𐍃 (swikneins) (Gothic)