*swiknijaną

Runic: ᛊᚹᛁᚲᚾᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈswi.kni.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

  1. to purify, to cleanse
  2. to absolve

Etymology

From *swiknaz (‘pure, innocent’) + *-janą.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularswiknijōswiknijaų–
2nd singularswiknīsiswiknijaisswiknī
3rd singularswiknīþiswiknijaiswiknijaþau
1st dualswiknijōsswiknijaiw–
2nd dualswiknijaþizswiknijaiþizswiknijaþiz
1st pluralswiknijamazswiknijaim–
2nd pluralswiknīþswiknijaiþswiknīþ
3rd pluralswiknijanþiswiknijainswiknijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularswiknijai–
2nd singularswiknijasaiswiknijaisau
3rd singularswiknijaþaiswiknijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralswiknijanþaiswiknijainþau
2nd pluralswiknijanþaiswiknijainþau
3rd pluralswiknijanþaiswiknijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularswiknidǭswiknidēdį̄
2nd singularswiknidēzswiknidēdīz
3rd singularswiknidēswiknidēdī
1st dualswiknidēdūswiknidēdīw
2nd dualswiknidēdudizswiknidēdīdiz
1st pluralswiknidēdumswiknidēdīm
2nd pluralswiknidēdudswiknidēdīd
3rd pluralswiknidēdunswiknidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
swiknijaną swiknijandz swiknidaz

Find a form

Descendants

  • *swiknijan (Proto-West Germanic)
    • swicnan (Old English)
  • *𐍃𐍅𐌹𐌺𐌽𐌾𐌰𐌽 (*swiknjan) (Gothic)
    • 𐍃𐍅𐌹𐌺𐌽𐌴𐌹𐌽𐍃 (swikneins) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary