*swippōną

Runic: ᛊᚹᛁᛈᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈswip.pɔː.nɑ̃/

verb · Weak class 2

Meanings

to sway, move swiftly, swerve

Etymology

From pre-Germanic *swip-néh₂-ti, zero-grade iterative of *swībaną.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularswippōswippǭ–
2nd singularswippōsiswippōsswippō
3rd singularswippōþiswippōswippōþau
1st dualswippōsswippōw–
2nd dualswippōþizswippōþizswippōþiz
1st pluralswippōmazswippōm–
2nd pluralswippōþswippōþswippōþ
3rd pluralswippōnþiswippōnswippōnþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularswippōi–
2nd singularswippōsaiswippōsau
3rd singularswippōþaiswippōþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralswippōnþaiswippōnþau
2nd pluralswippōnþaiswippōnþau
3rd pluralswippōnþaiswippōnþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularswippōdǭswippōdēdį̄
2nd singularswippōdēzswippōdēdīz
3rd singularswippōdēswippōdēdī
1st dualswippōdēdūswippōdēdīw
2nd dualswippōdēdudizswippōdēdīdiz
1st pluralswippōdēdumswippōdēdīm
2nd pluralswippōdēdudswippōdēdīd
3rd pluralswippōdēdunswippōdēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
swippōną swippōndz swippōdaz

Find a form

Descendants

  • swipian (Old English)
    • swippen, swipen (Middle English)
      • swipe, swip (Middle English)
  • sweopian (Old English)
    • swippen, swipen (Middle English)
      • swipe, swip (Middle English)
  • swippan (Old English)
    • swippen, swipen (Middle English)
      • swipe, swip (Middle English)
  • schwippen (German)
  • svipa (Old Norse)
    • svippe (Danish)
    • svipa (Icelandic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary