*tahjaną

Runic: ᛏᚨᚺᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈtɑx.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

To tear

Etymology

From Pre-Germanic *dh₁k-ye- from Proto-Indo-European *deh₁k-, further related to *tēgō (‘fibre, sinew’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singulartahjōtahjaų–
2nd singulartahisitahjaistahi
3rd singulartahiþitahjaitahjaþau
1st dualtahjōstahjaiw–
2nd dualtahjaþiztahjaiþiztahjaþiz
1st pluraltahjamaztahjaim–
2nd pluraltahiþtahjaiþtahiþ
3rd pluraltahjanþitahjaintahjanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulartahjai–
2nd singulartahjasaitahjaisau
3rd singulartahjaþaitahjaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluraltahjanþaitahjainþau
2nd pluraltahjanþaitahjainþau
3rd pluraltahjanþaitahjainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulartahidǭtahidēdį̄
2nd singulartahidēztahidēdīz
3rd singulartahidētahidēdī
1st dualtahidēdūtahidēdīw
2nd dualtahidēdudiztahidēdīdiz
1st pluraltahidēdumtahidēdīm
2nd pluraltahidēdudtahidēdīd
3rd pluraltahidēduntahidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
tahjaną tahjandz tahidaz

Find a form

Descendants

  • tæja (Old Norse)
    • tæja (Icelandic)
  • 𐍄𐌰𐌷𐌾𐌰𐌽 (tahjan) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary