*tahrijaną

Runic: ᛏᚨᚺᚱᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈtɑx.ri.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

to cry, to weep

Etymology

From *tahrą (‘tear’) + *-janą.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singulartahrijōtahrijaų–
2nd singulartahrīsitahrijaistahrī
3rd singulartahrīþitahrijaitahrijaþau
1st dualtahrijōstahrijaiw–
2nd dualtahrijaþiztahrijaiþiztahrijaþiz
1st pluraltahrijamaztahrijaim–
2nd pluraltahrīþtahrijaiþtahrīþ
3rd pluraltahrijanþitahrijaintahrijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulartahrijai–
2nd singulartahrijasaitahrijaisau
3rd singulartahrijaþaitahrijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluraltahrijanþaitahrijainþau
2nd pluraltahrijanþaitahrijainþau
3rd pluraltahrijanþaitahrijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulartahridǭtahridēdį̄
2nd singulartahridēztahridēdīz
3rd singulartahridētahridēdī
1st dualtahridēdūtahridēdīw
2nd dualtahridēdudiztahridēdīdiz
1st pluraltahridēdumtahridēdīm
2nd pluraltahridēdudtahridēdīd
3rd pluraltahridēduntahridēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
tahrijaną tahrijandz tahridaz

Find a form

Descendants

  • *tahhrijan (Proto-West Germanic)
    • tīeran, tīran, tȳran (Old English)
  • *tahhrijan (Proto-West Germanic)
    • *zaharen (Old High German)
      • zaheren, zeheren (Middle High German)
  • 𐍄𐌰𐌲𐍂𐌾𐌰𐌽 (tagrjan) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary