*taisaną

Runic: ᛏᚨᛁᛊᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈtɑi̯.sɑ.nɑ̃/

verb · Strong class 7a

Meanings

to tug, to pull

Etymology

From Proto-Indo-European *deh₂y- (‘to separate, divide’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singulartaisōtaisaų–
2nd singulartaisizitaisaiztais
3rd singulartaisiditaisaitaisadau
1st dualtaisōztaisaiw–
2nd dualtaisadiztaisaidiztaisadiz
1st pluraltaisamaztaisaim–
2nd pluraltaisidtaisaidtaisid
3rd pluraltaisanditaisaintaisandau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulartaisai–
2nd singulartaisazaitaisaizau
3rd singulartaisadaitaisaidau
1st dual––
2nd dual––
1st pluraltaisandaitaisaindau
2nd pluraltaisandaitaisaindau
3rd pluraltaisandaitaisaindau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulartetaistetaizį̄
2nd singulartetaisttetaizīz
3rd singulartetaistetaizī
1st dualtetaizūtetaizīw
2nd dualtetaizudiztetaizīdiz
1st pluraltetaizumtetaizīm
2nd pluraltetaizudtetaizīd
3rd pluraltetaizuntetaizīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
taisaną taisandz taizanaz

Find a form

Descendants

  • *taisan (Proto-West Germanic)
    • *tāsan (Old English)
      • tosen, tose, toson (Middle English)
        • tose, toze, toase, toaze (English)
        • totosen (Middle English)
  • *taisan (Proto-West Germanic)
    • zeisan (Old High German)
      • zeisen (Middle High German)
        • zeisen (German)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary