*taitijaną

Runic: ᛏᚨᛁᛏᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈtɑi̯.ti.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

to please; to gladden, cheer

Etymology

From *taitaz (‘bright, cheerful’) + *-janą.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singulartaitijōtaitijaų–
2nd singulartaitīsitaitijaistaitī
3rd singulartaitīþitaitijaitaitijaþau
1st dualtaitijōstaitijaiw–
2nd dualtaitijaþiztaitijaiþiztaitijaþiz
1st pluraltaitijamaztaitijaim–
2nd pluraltaitīþtaitijaiþtaitīþ
3rd pluraltaitijanþitaitijaintaitijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulartaitijai–
2nd singulartaitijasaitaitijaisau
3rd singulartaitijaþaitaitijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluraltaitijanþaitaitijainþau
2nd pluraltaitijanþaitaitijainþau
3rd pluraltaitijanþaitaitijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulartaitidǭtaitidēdį̄
2nd singulartaitidēztaitidēdīz
3rd singulartaitidētaitidēdī
1st dualtaitidēdūtaitidēdīw
2nd dualtaitidēdudiztaitidēdīdiz
1st pluraltaitidēdumtaitidēdīm
2nd pluraltaitidēdudtaitidēdīd
3rd pluraltaitidēduntaitidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
taitijaną taitijandz taitidaz

Find a form

Descendants

  • *taitijan (Proto-West Germanic)
    • tǣtan (Old English)
  • teita (Old Norse)
    • teita (Faroese)
    • teita (Icelandic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary