*talmōną
Runic: ᛏᚨᛚᛗᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈtɑl.mɔː.nɑ̃/verb · Weak class 2
Meanings
- to hinder
- to dawdle, to tarry
Etymology
Unclear, possibly related to Proto-Slavic *dьliti.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | talmō | talmǭ | – |
| 2nd singular | talmōsi | talmōs | talmō |
| 3rd singular | talmōþi | talmō | talmōþau |
| 1st dual | talmōs | talmōw | – |
| 2nd dual | talmōþiz | talmōþiz | talmōþiz |
| 1st plural | talmōmaz | talmōm | – |
| 2nd plural | talmōþ | talmōþ | talmōþ |
| 3rd plural | talmōnþi | talmōn | talmōnþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | talmōi | – |
| 2nd singular | talmōsai | talmōsau |
| 3rd singular | talmōþai | talmōþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | talmōnþai | talmōnþau |
| 2nd plural | talmōnþai | talmōnþau |
| 3rd plural | talmōnþai | talmōnþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | talmōdǭ | talmōdēdį̄ |
| 2nd singular | talmōdēz | talmōdēdīz |
| 3rd singular | talmōdē | talmōdēdī |
| 1st dual | talmōdēdū | talmōdēdīw |
| 2nd dual | talmōdēdudiz | talmōdēdīdiz |
| 1st plural | talmōdēdum | talmōdēdīm |
| 2nd plural | talmōdēdud | talmōdēdīd |
| 3rd plural | talmōdēdun | talmōdēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| talmōną | talmōndz | talmōdaz |
Descendants
-
*talmōn (Proto-West Germanic)
-
*talmon (Old Dutch)
-
talmen (Middle Dutch)
- talmen (Dutch)
-
talmen (Middle Dutch)
-
*talmon (Old Dutch)
-
*talmōn (Proto-West Germanic)
-
*talmian (Old English)
- talmen (Middle English)
-
*talmian (Old English)
-
*talmōn (Proto-West Germanic)
-
*talmōn (Old Saxon)
- talmen (Middle Low German)
-
*talmōn (Old Saxon)
-
talma (Old Norse)
- talma (Faroese)
- tálma (Icelandic)
- talma (Norwegian Nynorsk)
- talme (Old Danish)