*talmōną

Runic: ᛏᚨᛚᛗᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈtɑl.mɔː.nɑ̃/

verb · Weak class 2

Meanings

  1. to hinder
  2. to dawdle, to tarry

Etymology

Unclear, possibly related to Proto-Slavic *dьliti.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singulartalmōtalmǭ–
2nd singulartalmōsitalmōstalmō
3rd singulartalmōþitalmōtalmōþau
1st dualtalmōstalmōw–
2nd dualtalmōþiztalmōþiztalmōþiz
1st pluraltalmōmaztalmōm–
2nd pluraltalmōþtalmōþtalmōþ
3rd pluraltalmōnþitalmōntalmōnþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulartalmōi–
2nd singulartalmōsaitalmōsau
3rd singulartalmōþaitalmōþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluraltalmōnþaitalmōnþau
2nd pluraltalmōnþaitalmōnþau
3rd pluraltalmōnþaitalmōnþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulartalmōdǭtalmōdēdį̄
2nd singulartalmōdēztalmōdēdīz
3rd singulartalmōdētalmōdēdī
1st dualtalmōdēdūtalmōdēdīw
2nd dualtalmōdēdudiztalmōdēdīdiz
1st pluraltalmōdēdumtalmōdēdīm
2nd pluraltalmōdēdudtalmōdēdīd
3rd pluraltalmōdēduntalmōdēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
talmōną talmōndz talmōdaz

Find a form

Descendants

  • *talmōn (Proto-West Germanic)
    • *talmon (Old Dutch)
      • talmen (Middle Dutch)
        • talmen (Dutch)
  • *talmōn (Proto-West Germanic)
    • *talmian (Old English)
      • talmen (Middle English)
  • *talmōn (Proto-West Germanic)
    • *talmōn (Old Saxon)
      • talmen (Middle Low German)
  • talma (Old Norse)
    • talma (Faroese)
    • tálma (Icelandic)
    • talma (Norwegian Nynorsk)
    • talme (Old Danish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary