*tangijaną

Runic: ᛏᚨᚾᚷᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈtɑŋ.ɡi.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

  1. to press together
  2. to fasten

Etymology

From *tangō (‘tongs, pliers’) + *-janą or *tinganą (‘to press’) + *-janą; both derivations ultimately from the same root.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singulartangijōtangijaų–
2nd singulartangīsitangijaistangī
3rd singulartangīþitangijaitangijaþau
1st dualtangijōstangijaiw–
2nd dualtangijaþiztangijaiþiztangijaþiz
1st pluraltangijamaztangijaim–
2nd pluraltangīþtangijaiþtangīþ
3rd pluraltangijanþitangijaintangijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulartangijai–
2nd singulartangijasaitangijaisau
3rd singulartangijaþaitangijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluraltangijanþaitangijainþau
2nd pluraltangijanþaitangijainþau
3rd pluraltangijanþaitangijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulartangidǭtangidēdį̄
2nd singulartangidēztangidēdīz
3rd singulartangidētangidēdī
1st dualtangidēdūtangidēdīw
2nd dualtangidēdudiztangidēdīdiz
1st pluraltangidēdumtangidēdīm
2nd pluraltangidēdudtangidēdīd
3rd pluraltangidēduntangidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
tangijaną tangijandz tangidaz

Find a form

Descendants

  • *tangijan (Proto-West Germanic)
    • tengan (Old English)
  • *tangijan (Proto-West Germanic)
    • *tengen (Old High German)
      • tengen (Middle High German)
  • *tangijan (Proto-West Germanic)
    • *tengian (Old Saxon)
      • tengen (Middle Low German)
  • tengja (Old Norse)
    • teingja (Faroese)
    • tengja (Icelandic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary