*tindaz
Runic: ᛏᛁᚾᛞᚨᛉ Pronunciation: /ˈtin.dɑz/noun · masculine · a-stem
Meanings
- tooth; cog; peg; tine
- nail; spike; prong
- peak; pinnacle
Etymology
Thematicized variant of Proto-Indo-European *h₃dénts (‘peg, tooth’).
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | tindaz | tindōz, tindōs |
| Acc. | tindą | tindanz |
| Gen. | tindas, tindis | tindǫ̂ |
| Dat. | tindai | tindamaz |
| Inst. | tindō | tindamiz |
| Voc. | tind | tindōz, tindōs |
Descendants
-
*tind (Proto-West Germanic)
-
tind (Old English)
-
tind, tynd (Middle English)
- tind, tine (English)
- tynd, teind (Scots)
-
tind, tynd (Middle English)
-
tind (Old English)
-
*tind (Proto-West Germanic)
-
zint (Old High German)
-
zint (Middle High German)
- Zind, Zint (German)
-
zint (Middle High German)
-
zint (Old High German)
-
*tind (Proto-West Germanic)
-
*tind (Old Saxon)
- tint (Middle Low German)
-
*tind (Old Saxon)
-
tindr (Old Norse)
- tindur (Faroese)
- tindur (Icelandic)