*tizdailijaną

Runic: ᛏᛁᛉᛞᚨᛁᛚᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˌtiz.ˈdɑi̯.li.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

  1. to divide, distribute
  2. to separate

Etymology

From *tiz- + *dailijaną.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singulartizdailijōtizdailijaų–
2nd singulartizdailīsitizdailijaistizdailī
3rd singulartizdailīþitizdailijaitizdailijaþau
1st dualtizdailijōstizdailijaiw–
2nd dualtizdailijaþiztizdailijaiþiztizdailijaþiz
1st pluraltizdailijamaztizdailijaim–
2nd pluraltizdailīþtizdailijaiþtizdailīþ
3rd pluraltizdailijanþitizdailijaintizdailijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulartizdailijai–
2nd singulartizdailijasaitizdailijaisau
3rd singulartizdailijaþaitizdailijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluraltizdailijanþaitizdailijainþau
2nd pluraltizdailijanþaitizdailijainþau
3rd pluraltizdailijanþaitizdailijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulartizdailidǭtizdailidēdį̄
2nd singulartizdailidēztizdailidēdīz
3rd singulartizdailidētizdailidēdī
1st dualtizdailidēdūtizdailidēdīw
2nd dualtizdailidēdudiztizdailidēdīdiz
1st pluraltizdailidēdumtizdailidēdīm
2nd pluraltizdailidēdudtizdailidēdīd
3rd pluraltizdailidēduntizdailidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
tizdailijaną tizdailijandz tizdailidaz

Find a form

Descendants

  • tōdǣlan (Old English)
    • todælen, todealen, todelen (Middle English)
  • zeteilen (Old High German)
    • zerteilen (Middle High German)
      • zertheilen, zerteilen (German)
  • 𐌳𐌹𐍃𐌳𐌰𐌹𐌻𐌾𐌰𐌽 (disdailjan) (Gothic)
  • 𐌳𐌹𐍃- (dis-) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary