*treganą

Runic: ᛏᚱᛖᚷᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈtre.ɣɑ.nɑ̃/

verb · Strong class 5

Meanings

to suffer, be sick, grieve

Etymology

From Proto-Indo-European *dreǵʰ- (‘to be unwilling, vexed’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singulartregōtregaų–
2nd singulartrigizitregaiztreg
3rd singulartrigiditregaitregadau
1st dualtregōztregaiw–
2nd dualtregadiztregaidiztregadiz
1st pluraltregamaztregaim–
2nd pluraltrigidtregaidtrigid
3rd pluraltreganditregaintregandau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulartregai–
2nd singulartregazaitregaizau
3rd singulartregadaitregaidau
1st dual––
2nd dual––
1st pluraltregandaitregaindau
2nd pluraltregandaitregaindau
3rd pluraltregandaitregaindau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulartragtrēgį̄
2nd singulartrahttrēgīz
3rd singulartragtrēgī
1st dualtrēgūtrēgīw
2nd dualtrēgudiztrēgīdiz
1st pluraltrēgumtrēgīm
2nd pluraltrēgudtrēgīd
3rd pluraltrēguntrēgīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
treganą tregandz treganaz

Find a form

Descendants

  • *tregan (Proto-West Germanic)
    • tregan (Old Saxon)
  • *tregan (Proto-West Germanic)
    • *tregon (Old Dutch)
      • tregen (Middle Dutch)
  • *tregan (Proto-West Germanic)
    • treġian (Old English)
      • treyen (Middle English)
  • trega (Old Norse)
    • trega (Icelandic)
  • trega (Old Norse)
    • trægha (Old Swedish)
      • träga (Swedish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary