*turdawibilaz

Runic: ᛏᚢᚱᛞᚨᚹᛁᛒᛁᛚᚨᛉ Pronunciation: /ˈtur.ðɑ.ˌwi.βi.lɑz/

noun · masculine · a-stem

Meanings

dung-beetle

Etymology

From *turdą (‘manure’) + *wibilaz (‘beetle’).

Declension

CaseSingularPlural
Nom.turdawibilazturdawibilōz, turdawibilōs
Acc.turdawibiląturdawibilanz
Gen.turdawibilas, turdawibilisturdawibilǫ̂
Dat.turdawibilaiturdawibilamaz
Inst.turdawibilōturdawibilamiz
Voc.turdawibilturdawibilōz, turdawibilōs

Find a form

Descendants

  • *tordawibil (Proto-West Germanic)
    • *tordewivil, *tortwivil (Old Dutch)
      • *tordewevel, *tortwevel (Middle Dutch)
        • tortwevel (Dutch)
  • *tordawibil (Proto-West Germanic)
    • tordwifel (Old English)
      • *tordwevel (Middle English)
        • turd weevil (English)
  • torðvifill (Old Norse)
    • tordýfill (Icelandic)
    • tordivel, tordyvel (Norwegian)
    • thorthifil (Old Danish)
  • torðvifill (Old Norse)
    • tordyvil (Old Swedish)
      • tordyvel (Swedish)
  • torðyfill (Old Norse)
    • tordýfill (Icelandic)
    • tordivel, tordyvel (Norwegian)
    • thorthifil (Old Danish)
  • torðyfill (Old Norse)
    • tordyvil (Old Swedish)
      • tordyvel (Swedish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary