*tuskijaną

Runic: ᛏᚢᛊᚲᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈtus.ki.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

to burn, be burning

Etymology

From Pre-Germanic *dh₂uske-, sk-present to Proto-Indo-European *deh₂-, *deh₂w-. Compare Ancient Greek δαίω (daíō) (daíō, ‘to burn’), Welsh deifio (‘to kindle’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singulartuskijōtuskijaų–
2nd singulartuskīsituskijaistuskī
3rd singulartuskīþituskijaituskijaþau
1st dualtuskijōstuskijaiw–
2nd dualtuskijaþiztuskijaiþiztuskijaþiz
1st pluraltuskijamaztuskijaim–
2nd pluraltuskīþtuskijaiþtuskīþ
3rd pluraltuskijanþituskijaintuskijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulartuskijai–
2nd singulartuskijasaituskijaisau
3rd singulartuskijaþaituskijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluraltuskijanþaituskijainþau
2nd pluraltuskijanþaituskijainþau
3rd pluraltuskijanþaituskijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulartuskidǭtuskidēdį̄
2nd singulartuskidēztuskidēdīz
3rd singulartuskidētuskidēdī
1st dualtuskidēdūtuskidēdīw
2nd dualtuskidēdudiztuskidēdīdiz
1st pluraltuskidēdumtuskidēdīm
2nd pluraltuskidēdudtuskidēdīd
3rd pluraltuskidēduntuskidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
tuskijaną tuskijandz tuskidaz

Find a form

Descendants

  • zusken (Old High German)
  • zuscen (Old High German)
  • *tuhka (Proto-Finnic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary