*tussōną

Runic: ᛏᚢᛊᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈtus.sɔː.nɑ̃/

verb · Weak class 2

Meanings

to fray

Etymology

An iterative verb from Proto-Indo-European *tus-néh₂-ti.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singulartussōtussǭ–
2nd singulartussōsitussōstussō
3rd singulartussōþitussōtussōþau
1st dualtussōstussōw–
2nd dualtussōþiztussōþiztussōþiz
1st pluraltussōmaztussōm–
2nd pluraltussōþtussōþtussōþ
3rd pluraltussōnþitussōntussōnþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulartussōi–
2nd singulartussōsaitussōsau
3rd singulartussōþaitussōþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluraltussōnþaitussōnþau
2nd pluraltussōnþaitussōnþau
3rd pluraltussōnþaitussōnþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulartussōdǭtussōdēdį̄
2nd singulartussōdēztussōdēdīz
3rd singulartussōdētussōdēdī
1st dualtussōdēdūtussōdēdīw
2nd dualtussōdēdudiztussōdēdīdiz
1st pluraltussōdēdumtussōdēdīm
2nd pluraltussōdēdudtussōdēdīd
3rd pluraltussōdēduntussōdēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
tussōną tussōndz tussōdaz

Find a form

Descendants

  • *tosōn (Proto-West Germanic)
    • *tosian (Old English)
      • tosen (Middle English)
        • toze (English)
  • *tosōn (Proto-West Germanic)
    • *tosōn (Old English)
      • tȫsen (Middle Low German)
  • *tosōn (Proto-West Germanic)
    • *tosōn (Old English)
      • tōsen (Middle Dutch)
  • *tossa (Old Norse)
    • tossa, tosa (Icelandic)
  • *tossa (Old Norse)
    • ? (Norwegian)
      • tossa, tosa (Norwegian Nynorsk)
  • *tosa (Old Norse)
    • tossa, tosa (Icelandic)
  • *tosa (Old Norse)
    • ? (Norwegian)
      • tossa, tosa (Norwegian Nynorsk)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary