*twangijaną

Runic: ᛏᚹᚨᚾᚷᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈtwɑŋ.ɡi.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

to pinch, to squeeze

Etymology

From *twinganą + *-janą.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singulartwangijōtwangijaų–
2nd singulartwangīsitwangijaistwangī
3rd singulartwangīþitwangijaitwangijaþau
1st dualtwangijōstwangijaiw–
2nd dualtwangijaþiztwangijaiþiztwangijaþiz
1st pluraltwangijamaztwangijaim–
2nd pluraltwangīþtwangijaiþtwangīþ
3rd pluraltwangijanþitwangijaintwangijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulartwangijai–
2nd singulartwangijasaitwangijaisau
3rd singulartwangijaþaitwangijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluraltwangijanþaitwangijainþau
2nd pluraltwangijanþaitwangijainþau
3rd pluraltwangijanþaitwangijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulartwangidǭtwangidēdį̄
2nd singulartwangidēztwangidēdīz
3rd singulartwangidētwangidēdī
1st dualtwangidēdūtwangidēdīw
2nd dualtwangidēdudiztwangidēdīdiz
1st pluraltwangidēdumtwangidēdīm
2nd pluraltwangidēdudtwangidēdīd
3rd pluraltwangidēduntwangidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
twangijaną twangijandz twangidaz

Find a form

Descendants

  • *twangijan (Proto-West Germanic)
    • zwengen (Old High German)
    • twengian (Old Saxon)
  • *twangijan (Proto-West Germanic)
    • *twengen (Old Dutch)
      • twengen (Middle Dutch)
  • *twangijan (Proto-West Germanic)
    • twenġan (Old English)
      • twengen (Middle English)
        • twinge (English)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary