*tēlijaną

Runic: ᛏᛖᛚᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈtɛː.li.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

  1. to rebuke, to blame
  2. to betray, to plot against
  3. to entice, to lure, to beguile

Etymology

From *tēlō (‘blame, slander, plot’) + *-janą.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singulartēlijōtēlijaų–
2nd singulartēlīsitēlijaistēlī
3rd singulartēlīþitēlijaitēlijaþau
1st dualtēlijōstēlijaiw–
2nd dualtēlijaþiztēlijaiþiztēlijaþiz
1st pluraltēlijamaztēlijaim–
2nd pluraltēlīþtēlijaiþtēlīþ
3rd pluraltēlijanþitēlijaintēlijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulartēlijai–
2nd singulartēlijasaitēlijaisau
3rd singulartēlijaþaitēlijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluraltēlijanþaitēlijainþau
2nd pluraltēlijanþaitēlijainþau
3rd pluraltēlijanþaitēlijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulartēlidǭtēlidēdį̄
2nd singulartēlidēztēlidēdīz
3rd singulartēlidētēlidēdī
1st dualtēlidēdūtēlidēdīw
2nd dualtēlidēdudiztēlidēdīdiz
1st pluraltēlidēdumtēlidēdīm
2nd pluraltēlidēdudtēlidēdīd
3rd pluraltēlidēduntēlidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
tēlijaną tēlijandz tēlidaz

Find a form

Descendants

  • *tālijan (Proto-West Germanic)
    • tǣlan (Old English)
  • tæla (Old Norse)
    • tæla (Icelandic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary