*tīmōną

Runic: ᛏᛁᛗᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈtiː.mɔː.nɑ̃/

verb · Weak class 2

Meanings

to occur, happen

Etymology

From *tīmô (‘time’) + *-ōną.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singulartīmōtīmǭ–
2nd singulartīmōsitīmōstīmō
3rd singulartīmōþitīmōtīmōþau
1st dualtīmōstīmōw–
2nd dualtīmōþiztīmōþiztīmōþiz
1st pluraltīmōmaztīmōm–
2nd pluraltīmōþtīmōþtīmōþ
3rd pluraltīmōnþitīmōntīmōnþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulartīmōi–
2nd singulartīmōsaitīmōsau
3rd singulartīmōþaitīmōþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluraltīmōnþaitīmōnþau
2nd pluraltīmōnþaitīmōnþau
3rd pluraltīmōnþaitīmōnþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulartīmōdǭtīmōdēdį̄
2nd singulartīmōdēztīmōdēdīz
3rd singulartīmōdētīmōdēdī
1st dualtīmōdēdūtīmōdēdīw
2nd dualtīmōdēdudiztīmōdēdīdiz
1st pluraltīmōdēdumtīmōdēdīm
2nd pluraltīmōdēdudtīmōdēdīd
3rd pluraltīmōdēduntīmōdēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
tīmōną tīmōndz tīmōdaz

Find a form

Descendants

  • *tīmōn (Proto-West Germanic)
    • *tīmian (Old English)
      • mistīmian (Old English)
  • *tīmōn (Proto-West Germanic)
    • *tīmian (Old English)
      • timen, tymen (Middle English)
        • time (English)
  • *tīmōn (Proto-West Germanic)
    • *tīmian (Old English)
      • getīmian (Old English)
        • itimien (Middle English)
  • tíma (Old Norse)
    • tíma (Faroese)
  • tíma (Old Norse)
    • tīma (Old Swedish)
      • tima (Swedish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary