*tīmōną
Runic: ᛏᛁᛗᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈtiː.mɔː.nɑ̃/verb · Weak class 2
Meanings
to occur, happen
Etymology
From *tīmô (‘time’) + *-ōną.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | tīmō | tīmǭ | – |
| 2nd singular | tīmōsi | tīmōs | tīmō |
| 3rd singular | tīmōþi | tīmō | tīmōþau |
| 1st dual | tīmōs | tīmōw | – |
| 2nd dual | tīmōþiz | tīmōþiz | tīmōþiz |
| 1st plural | tīmōmaz | tīmōm | – |
| 2nd plural | tīmōþ | tīmōþ | tīmōþ |
| 3rd plural | tīmōnþi | tīmōn | tīmōnþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | tīmōi | – |
| 2nd singular | tīmōsai | tīmōsau |
| 3rd singular | tīmōþai | tīmōþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | tīmōnþai | tīmōnþau |
| 2nd plural | tīmōnþai | tīmōnþau |
| 3rd plural | tīmōnþai | tīmōnþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | tīmōdǭ | tīmōdēdį̄ |
| 2nd singular | tīmōdēz | tīmōdēdīz |
| 3rd singular | tīmōdē | tīmōdēdī |
| 1st dual | tīmōdēdū | tīmōdēdīw |
| 2nd dual | tīmōdēdudiz | tīmōdēdīdiz |
| 1st plural | tīmōdēdum | tīmōdēdīm |
| 2nd plural | tīmōdēdud | tīmōdēdīd |
| 3rd plural | tīmōdēdun | tīmōdēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| tīmōną | tīmōndz | tīmōdaz |
Descendants
-
*tīmōn (Proto-West Germanic)
-
*tīmian (Old English)
- mistīmian (Old English)
-
*tīmian (Old English)
-
*tīmōn (Proto-West Germanic)
-
*tīmian (Old English)
-
timen, tymen (Middle English)
- time (English)
-
timen, tymen (Middle English)
-
*tīmian (Old English)
-
*tīmōn (Proto-West Germanic)
-
*tīmian (Old English)
-
getīmian (Old English)
- itimien (Middle English)
-
getīmian (Old English)
-
*tīmian (Old English)
-
tíma (Old Norse)
- tíma (Faroese)
-
tíma (Old Norse)
-
tīma (Old Swedish)
- tima (Swedish)
-
tīma (Old Swedish)