*unmahtiz
Runic: ᚢᚾᛗᚨᚺᛏᛁᛉ Pronunciation: /ˈun.ˌmɑx.tiz/noun · feminine · i-stem
Meanings
- inability
- weakness, strengthlessness
Etymology
From *un- + *mahtiz.
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | unmahtiz | unmahtīz |
| Acc. | unmahtį | unmahtinz |
| Gen. | unmahtīz | unmahtijǫ̂ |
| Dat. | unmahtī | unmahtimaz |
| Inst. | unmahtī | unmahtimiz |
| Voc. | unmahti | unmahtīz |
Descendants
-
unmeaht (Old English)
-
unmight, onmiȝt (Middle English)
- unmight (English)
-
unmight, onmiȝt (Middle English)
-
unmieht (Old English)
-
unmight, onmiȝt (Middle English)
- unmight (English)
-
unmight, onmiȝt (Middle English)
-
unmeht (Old English)
-
unmight, onmiȝt (Middle English)
- unmight (English)
-
unmight, onmiȝt (Middle English)
-
unmiht (Old English)
-
unmight, onmiȝt (Middle English)
- unmight (English)
-
unmight, onmiȝt (Middle English)
-
*unmaht (Old Dutch)
-
onmacht (Dutch)
- onmag (Afrikaans)
-
onmacht (Dutch)
-
unmaht (Old High German)
-
unmacht (Middle High German)
- Unmacht, Ohnmacht (German)
-
unmacht (Middle High German)
-
úmáttr (Old Norse)
- ómáttur (Icelandic)
-
ómáttr (Old Norse)
- ómáttur (Icelandic)
- 𐌿𐌽𐌼𐌰𐌷𐍄𐍃 (unmahts) (Gothic)