*unwitô
Runic: ᚢᚾᚹᛁᛏᛟ Pronunciation: /ˈun.ˌwi.tɔːː/noun · masculine · an-stem
Meanings
foolish or ignorant person, idiot; one who knows not
Etymology
From *un- + *witô.
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | unwitô | unwitaniz |
| Acc. | unwitanų | unwitanunz |
| Gen. | unwitiniz | unwitanǫ̂ |
| Dat. | unwitini | unwitammaz |
| Inst. | unwitinē | unwitammiz |
| Voc. | unwitô | unwitaniz |
Descendants
- unwita (Old English)
- unwizzo (Old High German)
-
úviti (Old Norse)
- óviti (Faroese)
- óviti (Icelandic)
-
óviti (Old Norse)
- óviti (Faroese)
- óviti (Icelandic)
- 𐌿𐌽𐍅𐌹𐍄𐌰 (unwita) (Gothic)