*uppijaną

Runic: ᚢᛈᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈup.pi.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

  1. to lift, to raise, to hold up
  2. to reveal, to disclose

Etymology

From *upp (‘up, upwards’) + *-janą. Compare *upanōną.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularuppijōuppijaų–
2nd singularuppīsiuppijaisuppī
3rd singularuppīþiuppijaiuppijaþau
1st dualuppijōsuppijaiw–
2nd dualuppijaþizuppijaiþizuppijaþiz
1st pluraluppijamazuppijaim–
2nd pluraluppīþuppijaiþuppīþ
3rd pluraluppijanþiuppijainuppijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularuppijai–
2nd singularuppijasaiuppijaisau
3rd singularuppijaþaiuppijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluraluppijanþaiuppijainþau
2nd pluraluppijanþaiuppijainþau
3rd pluraluppijanþaiuppijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularuppidǭuppidēdį̄
2nd singularuppidēzuppidēdīz
3rd singularuppidēuppidēdī
1st dualuppidēdūuppidēdīw
2nd dualuppidēdudizuppidēdīdiz
1st pluraluppidēdumuppidēdīm
2nd pluraluppidēduduppidēdīd
3rd pluraluppidēdunuppidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
uppijaną uppijandz uppidaz

Find a form

Descendants

  • *uppijan (Proto-West Germanic)
    • yppan (Old English)
  • *uppijan (Proto-West Germanic)
    • ūfan (Old High German)
      • ūfen (Old High German)
  • *uppijan (Proto-West Germanic)
    • *uppian (Old Saxon)
      • uppen (Middle Low German)
  • *ūpijan (Proto-West Germanic)
    • yppan (Old English)
  • *ūpijan (Proto-West Germanic)
    • ūfan (Old High German)
      • ūfen (Old High German)
  • *ūpijan (Proto-West Germanic)
    • *uppian (Old Saxon)
      • uppen (Middle Low German)
  • yppa (Old Norse)
    • yppe (Danish)
    • yppa (Faroese)
    • yppa (Icelandic)
    • yppa (Swedish)
  • yppa (Old Norse)
    • ? (Norwegian)
      • yppe (Bokmål)
      • yppe, yppa (Nynorsk)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary