*uzhaitaną

Runic: ᚢᛉᚺᚨᛁᛏᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˌuz.ˈxɑi̯.tɑ.nɑ̃/

verb · Strong class 7a

Meanings

to call out, call forth

Etymology

From *uz- + *haitaną.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularuzhaitōuzhaitaų–
2nd singularuzhaitiziuzhaitaizuzhait
3rd singularuzhaitidiuzhaitaiuzhaitadau
1st dualuzhaitōzuzhaitaiw–
2nd dualuzhaitadizuzhaitaidizuzhaitadiz
1st pluraluzhaitamazuzhaitaim–
2nd pluraluzhaitiduzhaitaiduzhaitid
3rd pluraluzhaitandiuzhaitainuzhaitandau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularuzhaitai–
2nd singularuzhaitazaiuzhaitaizau
3rd singularuzhaitadaiuzhaitaidau
1st dual––
2nd dual––
1st pluraluzhaitandaiuzhaitaindau
2nd pluraluzhaitandaiuzhaitaindau
3rd pluraluzhaitandaiuzhaitaindau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularuzhehaituzhehaitį̄
2nd singularuzhehaistuzhehaitīz
3rd singularuzhehaituzhehaitī
1st dualuzhehaitūuzhehaitīw
2nd dualuzhehaitudizuzhehaitīdiz
1st pluraluzhehaitumuzhehaitīm
2nd pluraluzhehaituduzhehaitīd
3rd pluraluzhehaitunuzhehaitīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
uzhaitaną uzhaitandz uzhaitanaz

Find a form

Descendants

  • *uʀhaitan (Proto-West Germanic)
    • āhātan (Old English)
  • 𐌿𐍃𐌷𐌰𐌹𐍄𐌰𐌽 (ushaitan) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary