*uzwerpaną

Runic: ᚢᛉᚹᛖᚱᛈᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˌuz.ˈwer.pɑ.nɑ̃/

verb · Strong class 3

Meanings

  1. to throw out
  2. to expel, reject

Etymology

From *uz- + *werpaną.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularuzwerpōuzwerpaų–
2nd singularuzwirpiziuzwerpaizuzwerp
3rd singularuzwirpidiuzwerpaiuzwerpadau
1st dualuzwerpōzuzwerpaiw–
2nd dualuzwerpadizuzwerpaidizuzwerpadiz
1st pluraluzwerpamazuzwerpaim–
2nd pluraluzwirpiduzwerpaiduzwirpid
3rd pluraluzwerpandiuzwerpainuzwerpandau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularuzwerpai–
2nd singularuzwerpazaiuzwerpaizau
3rd singularuzwerpadaiuzwerpaidau
1st dual––
2nd dual––
1st pluraluzwerpandaiuzwerpaindau
2nd pluraluzwerpandaiuzwerpaindau
3rd pluraluzwerpandaiuzwerpaindau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularuzwarpuzwurpį̄
2nd singularuzwarftuzwurpīz
3rd singularuzwarpuzwurpī
1st dualuzwurpūuzwurpīw
2nd dualuzwurpudizuzwurpīdiz
1st pluraluzwurpumuzwurpīm
2nd pluraluzwurpuduzwurpīd
3rd pluraluzwurpunuzwurpīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
uzwerpaną uzwerpandz uzwurpanaz

Find a form

Descendants

  • *uʀwerpan (Proto-West Germanic)
    • urwerpa (Old Frisian)
    • āwerpan (Old Saxon)
  • *uʀwerpan (Proto-West Germanic)
    • āweorpan (Old English)
      • aworpen, aweorpen, awerpen, awarpen (Middle English)
  • *uʀwerpan (Proto-West Germanic)
    • urwerfan, irwerfan (Old High German)
      • erwerfen (Middle High German)
        • erwerfen (German)
  • 𐌿𐍃𐍅𐌰𐌹𐍂𐍀𐌰𐌽 (uswairpan) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary