*wagjaną
Runic: ᚹᚨᚷᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈwɑɣ.jɑ.nɑ̃/verb · Weak class 1
Meanings
- to move around, to shake
- to agitate, to stir up
Etymology
By surface analysis, an iterative-intensive formation from *weganą + *-janą. The verb may also derive from Proto-Indo-European *woǵʰéyeti.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | wagjō | wagjaų | – |
| 2nd singular | wagisi | wagjais | wagi |
| 3rd singular | wagiþi | wagjai | wagjaþau |
| 1st dual | wagjōs | wagjaiw | – |
| 2nd dual | wagjaþiz | wagjaiþiz | wagjaþiz |
| 1st plural | wagjamaz | wagjaim | – |
| 2nd plural | wagiþ | wagjaiþ | wagiþ |
| 3rd plural | wagjanþi | wagjain | wagjanþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | wagjai | – |
| 2nd singular | wagjasai | wagjaisau |
| 3rd singular | wagjaþai | wagjaiþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | wagjanþai | wagjainþau |
| 2nd plural | wagjanþai | wagjainþau |
| 3rd plural | wagjanþai | wagjainþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | wagidǭ | wagidēdį̄ |
| 2nd singular | wagidēz | wagidēdīz |
| 3rd singular | wagidē | wagidēdī |
| 1st dual | wagidēdū | wagidēdīw |
| 2nd dual | wagidēdudiz | wagidēdīdiz |
| 1st plural | wagidēdum | wagidēdīm |
| 2nd plural | wagidēdud | wagidēdīd |
| 3rd plural | wagidēdun | wagidēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| wagjaną | wagjandz | wagidaz |
Descendants
-
*waggjan (Proto-West Germanic)
- weggen (Old High German)
-
*waggjan (Proto-West Germanic)
-
*weggen (Old Dutch)
- weggen (Middle Dutch)
-
*weggen (Old Dutch)
-
*waggjan (Proto-West Germanic)
-
weċġan (Old English)
-
weggen (Middle English)
- wedge (English)
-
weggen (Middle English)
-
weċġan (Old English)
-
*waggjan (Proto-West Germanic)
-
weggian (Old Saxon)
- weggen (Middle Low German)
-
weggian (Old Saxon)
- 𐍅𐌰𐌲𐌾𐌰𐌽 (wagjan) (Gothic)