*waiþijô

Runic: ᚹᚨᛁᚦᛁᛃᛟ Pronunciation: /ˈwɑi̯.θi.jɔːː/

noun · masculine · an-stem

Meanings

hunter

Etymology

From *waiþijaną (‘to hunt’) + *-jô.

Declension

CaseSingularPlural
Nom.waiþijôwaiþijaniz
Acc.waiþijanųwaiþijanunz
Gen.waiþijinizwaiþijanǫ̂
Dat.waiþijiniwaiþijammaz
Inst.waiþijinēwaiþijammiz
Voc.waiþijôwaiþijaniz

Find a form

Descendants

  • *waiþijō (Proto-West Germanic)
    • *wǣþa (Old English)
      • herewǣþa (Old English)
  • 𐍅𐌰𐌹𐌸𐌾𐌰 (waiþja) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary