*waiþijô
Runic: ᚹᚨᛁᚦᛁᛃᛟ Pronunciation: /ˈwɑi̯.θi.jɔːː/noun · masculine · an-stem
Meanings
hunter
Etymology
From *waiþijaną (‘to hunt’) + *-jô.
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | waiþijô | waiþijaniz |
| Acc. | waiþijanų | waiþijanunz |
| Gen. | waiþijiniz | waiþijanǫ̂ |
| Dat. | waiþijini | waiþijammaz |
| Inst. | waiþijinē | waiþijammiz |
| Voc. | waiþijô | waiþijaniz |
Descendants
-
*waiþijō (Proto-West Germanic)
-
*wǣþa (Old English)
- herewǣþa (Old English)
-
*wǣþa (Old English)
- 𐍅𐌰𐌹𐌸𐌾𐌰 (waiþja) (Gothic)