*wakrōną

Runic: ᚹᚨᚲᚱᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈwɑk.rɔː.nɑ̃/

verb · Weak class 2

Meanings

to wake up, to rouse

Etymology

From *wakraz (‘awake’) + *-ōną.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularwakrōwakrǭ–
2nd singularwakrōsiwakrōswakrō
3rd singularwakrōþiwakrōwakrōþau
1st dualwakrōswakrōw–
2nd dualwakrōþizwakrōþizwakrōþiz
1st pluralwakrōmazwakrōm–
2nd pluralwakrōþwakrōþwakrōþ
3rd pluralwakrōnþiwakrōnwakrōnþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularwakrōi–
2nd singularwakrōsaiwakrōsau
3rd singularwakrōþaiwakrōþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralwakrōnþaiwakrōnþau
2nd pluralwakrōnþaiwakrōnþau
3rd pluralwakrōnþaiwakrōnþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularwakrōdǭwakrōdēdį̄
2nd singularwakrōdēzwakrōdēdīz
3rd singularwakrōdēwakrōdēdī
1st dualwakrōdēdūwakrōdēdīw
2nd dualwakrōdēdudizwakrōdēdīdiz
1st pluralwakrōdēdumwakrōdēdīm
2nd pluralwakrōdēdudwakrōdēdīd
3rd pluralwakrōdēdunwakrōdēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
wakrōną wakrōndz wakrōdaz

Find a form

Descendants

  • *wakkrōn (Proto-West Germanic)
    • *wackeron (Old Dutch)
      • wackeren (Middle Dutch)
        • wakkeren (Dutch)
          • aanwakkeren (Dutch)
  • *wakkrōn (Proto-West Germanic)
    • wekkria (Old Frisian)
      • oanwakkerje (West Frisian)
  • *wakkrōn (Proto-West Germanic)
    • *wakkarōn (Old High German)
      • irwakkarōn (Old High German)
        • erwackeren (Middle High German)
  • *wakkrōn (Proto-West Germanic)
    • *wakkaron (Old Saxon)
      • *wackeren (Middle Low German)
        • vörwackeren (Middle Low German)
  • vakra (Old Norse)
    • vakra (Icelandic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary