*wammijaną

Runic: ᚹᚨᛗᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈwɑm.mi.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

to stain

Etymology

From *wammaz (‘spot, stain’) + *-janą.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularwammijōwammijaų–
2nd singularwammīsiwammijaiswammī
3rd singularwammīþiwammijaiwammijaþau
1st dualwammijōswammijaiw–
2nd dualwammijaþizwammijaiþizwammijaþiz
1st pluralwammijamazwammijaim–
2nd pluralwammīþwammijaiþwammīþ
3rd pluralwammijanþiwammijainwammijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularwammijai–
2nd singularwammijasaiwammijaisau
3rd singularwammijaþaiwammijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralwammijanþaiwammijainþau
2nd pluralwammijanþaiwammijainþau
3rd pluralwammijanþaiwammijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularwammidǭwammidēdį̄
2nd singularwammidēzwammidēdīz
3rd singularwammidēwammidēdī
1st dualwammidēdūwammidēdīw
2nd dualwammidēdudizwammidēdīdiz
1st pluralwammidēdumwammidēdīm
2nd pluralwammidēdudwammidēdīd
3rd pluralwammidēdunwammidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
wammijaną wammijandz wammidaz

Find a form

Descendants

  • *wammijan (Proto-West Germanic)
    • wemma (Old Frisian)
  • *wammijan (Proto-West Germanic)
    • wemman (Old English)
      • wemmen (Middle English)
        • wem (English)
        • wem (Scots)
  • *wammijan (Proto-West Germanic)
    • *wemmen (Old High German)
      • wimmen, wimen (Middle High German)
      • giwemmit, wemmāri, biwemmen, giwemman (Old High German)
  • *wammijan (Proto-West Germanic)
    • wemmian (Old Saxon)
      • wemmen (Middle Low German)
  • *vemja (Old Norse)
    • væmmes (Danish)
  • *vemja (Old Norse)
    • væmia (Old Swedish)
      • vämjas (Swedish)
  • *𐍅𐌰𐌼𐌼𐌾𐌰𐌽 (*wammjan) (Gothic)
    • 𐌰𐌽𐌰𐍅𐌰𐌼𐌼𐌾𐌰𐌽 (anawammjan) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary