*wandilaz

Runic: ᚹᚨᚾᛞᛁᛚᚨᛉ Pronunciation: /ˈwɑn.di.lɑz/

noun · masculine · a-stem

Meanings

  1. wanderer
  2. A Vandal

Etymology

From the root of *wandōną (‘to wander’) + *-ilaz.

Declension

CaseSingularPlural
Nom.wandilazwandilōz, wandilōs
Acc.wandiląwandilanz
Gen.wandilas, wandiliswandilǫ̂
Dat.wandilaiwandilamaz
Inst.wandilōwandilamiz
Voc.wandilwandilōz, wandilōs

Find a form

Descendants

  • *Wandil (Proto-West Germanic)
    • Wentil (Old High German)
    • Wendil (Old Saxon)
  • *Wandil (Proto-West Germanic)
    • Wendel (Old English)
      • Wandales (Middle English)
  • Vandill (Old Norse)
    • Vandill, Vendill (Icelandic)
    • Vendel (Swedish)
  • Vandill (Old Norse)
    • wændil (Old Danish)
      • vendel, vendelbo (Danish)
  • Vendill (Old Norse)
    • Vandill, Vendill (Icelandic)
    • Vendel (Swedish)
  • Vendill (Old Norse)
    • wændil (Old Danish)
      • vendel, vendelbo (Danish)
  • Vandalus (Latin)
    • vàndal (Catalan)
    • Vandal (English)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary