*wandilaz
Runic: ᚹᚨᚾᛞᛁᛚᚨᛉ Pronunciation: /ˈwɑn.di.lɑz/noun · masculine · a-stem
Meanings
- wanderer
- A Vandal
Etymology
From the root of *wandōną (‘to wander’) + *-ilaz.
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | wandilaz | wandilōz, wandilōs |
| Acc. | wandilą | wandilanz |
| Gen. | wandilas, wandilis | wandilǫ̂ |
| Dat. | wandilai | wandilamaz |
| Inst. | wandilō | wandilamiz |
| Voc. | wandil | wandilōz, wandilōs |
Descendants
-
*Wandil (Proto-West Germanic)
- Wentil (Old High German)
- Wendil (Old Saxon)
-
*Wandil (Proto-West Germanic)
-
Wendel (Old English)
- Wandales (Middle English)
-
Wendel (Old English)
-
Vandill (Old Norse)
- Vandill, Vendill (Icelandic)
- Vendel (Swedish)
-
Vandill (Old Norse)
-
wændil (Old Danish)
- vendel, vendelbo (Danish)
-
wændil (Old Danish)
-
Vendill (Old Norse)
- Vandill, Vendill (Icelandic)
- Vendel (Swedish)
-
Vendill (Old Norse)
-
wændil (Old Danish)
- vendel, vendelbo (Danish)
-
wændil (Old Danish)
-
Vandalus (Latin)
- vàndal (Catalan)
- Vandal (English)