*wangiją

Runic: ᚹᚨᚾᚷᛁᛃᚨ Pronunciation: /ˈwɑŋ.ɡi.jɑ̃/

noun · neuter · ja-stem

Meanings

  1. side of the face; cheek
  2. pillow, cushion

Etymology

From Proto-Indo-European *weng- (‘to bow, be bent’). Related to *wangô (‘cheek’).

Declension

CaseSingularPlural
Nom.wangijąwangijō
Acc.wangijąwangijō
Gen.wangijas, wangīswangijǫ̂
Dat.wangijaiwangijamaz
Inst.wangijōwangijamiz
Voc.wangijąwangijō

Find a form

Descendants

  • wænge (Old English)
    • wangere, wongere (Middle English)
      • wanger, wonger (English)
  • wenge (Old English)
    • wangere, wongere (Middle English)
      • wanger, wonger (English)
  • ġewenge (Old English)
    • wangere, wongere (Middle English)
      • wanger, wonger (English)
  • wangere (Old English)
    • wangere, wongere (Middle English)
      • wanger, wonger (English)
  • wongere (Old English)
    • wangere, wongere (Middle English)
      • wanger, wonger (English)
  • *wengi (Old Saxon)
    • wenger (Middle Low German)
  • *wengari (Old Saxon)
    • wenger (Middle Low German)
  • *wengi (Old Dutch)
    • oirwengele, oorwenghere (Middle Dutch)
  • *wengari (Old Dutch)
    • oirwengele, oorwenghere (Middle Dutch)
  • *ōrwengari (Old Dutch)
    • oirwengele, oorwenghere (Middle Dutch)
  • wangāri (Old High German)
    • wanger (Middle High German)
      • Wanger (German)
  • vengi (Old Norse)
    • vengi (Icelandic)
  • 𐍅𐌰𐌲𐌲𐌰𐍂𐌴𐌹𐍃 (waggareis) (Gothic)
  • 𐍅𐌰𐌲𐌲𐌰𐍂𐌹 (waggari) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary