*wanhō
Runic: ᚹᚨᚾᚺᛟ Pronunciation: /ˈwɑ̃ː.xɔː/noun · feminine · ō-stem
Meanings
a bend, turn, corner, angle, curve, incline
Etymology
From Proto-Indo-European *wonk- (‘crooked, bent’), from Proto-Indo-European *wā- (‘to bend, slant, incline, twist, turn’). Cognate with Sanskrit वङ्क (vaṅka) (vaṅka, ‘curve, bend’).
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | wanhō | wanhôz |
| Acc. | wanhǭ | wanhōz |
| Gen. | wanhōz | wanhǫ̂ |
| Dat. | wanhōi | wanhōmaz |
| Inst. | wanhō | wanhōmiz |
| Voc. | wanhō | wanhôz |
Descendants
-
*wōh (Old English)
-
wōgian (Old English)
-
woȝen, wowen (Middle English)
- woo (English)
- wow (Scots)
-
woȝen, wowen (Middle English)
-
wōgian (Old English)
-
*wōg (Old English)
-
wōgian (Old English)
-
woȝen, wowen (Middle English)
- woo (English)
- wow (Scots)
-
woȝen, wowen (Middle English)
-
wōgian (Old English)
- wāh (Old Saxon)
-
vá (Old Norse)
- vá (Icelandic)