*wanjaną
Runic: ᚹᚨᚾᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈwɑn.jɑ.nɑ̃/verb · Weak class 1
Meanings
to accustom, to make used to
Etymology
From *wanaz (‘accustomed’) + *-janą (‘factitive suffix’).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | wanjō | wanjaų | – |
| 2nd singular | wanisi | wanjais | wani |
| 3rd singular | waniþi | wanjai | wanjaþau |
| 1st dual | wanjōs | wanjaiw | – |
| 2nd dual | wanjaþiz | wanjaiþiz | wanjaþiz |
| 1st plural | wanjamaz | wanjaim | – |
| 2nd plural | waniþ | wanjaiþ | waniþ |
| 3rd plural | wanjanþi | wanjain | wanjanþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | wanjai | – |
| 2nd singular | wanjasai | wanjaisau |
| 3rd singular | wanjaþai | wanjaiþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | wanjanþai | wanjainþau |
| 2nd plural | wanjanþai | wanjainþau |
| 3rd plural | wanjanþai | wanjainþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | wanidǭ | wanidēdį̄ |
| 2nd singular | wanidēz | wanidēdīz |
| 3rd singular | wanidē | wanidēdī |
| 1st dual | wanidēdū | wanidēdīw |
| 2nd dual | wanidēdudiz | wanidēdīdiz |
| 1st plural | wanidēdum | wanidēdīm |
| 2nd plural | wanidēdud | wanidēdīd |
| 3rd plural | wanidēdun | wanidēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| wanjaną | wanjandz | wanidaz |
Descendants
-
*wannjan (Proto-West Germanic)
-
*wennen (Old Dutch)
-
wennen (Middle Dutch)
-
wennen (Dutch)
- wen (Afrikaans)
-
wennen (Dutch)
-
wennen (Middle Dutch)
-
*wennen (Old Dutch)
-
*wannjan (Proto-West Germanic)
-
wenian, wennan (Old English)
-
wenen (Middle English)
- wean (English)
- wain (Scots)
-
wenen (Middle English)
-
wenian, wennan (Old English)
-
*wannjan (Proto-West Germanic)
-
wena, wenia, wennia, winnia (Old Frisian)
- woane (Saterland Frisian)
- wenne (West Frisian)
-
wena, wenia, wennia, winnia (Old Frisian)
-
*wannjan (Proto-West Germanic)
-
wennen (Old High German)
-
wenen, wennen (Middle High German)
- entwöhnen, gewöhnen, verwöhnen (German)
- winnen (Luxembourgish)
-
wenen, wennen (Middle High German)
-
wennen (Old High German)
-
*wannjan (Proto-West Germanic)
-
wennian (Old Saxon)
-
wennen, wenen, wēnen (Middle Low German)
- wennen (German Low German)
-
wennen, wenen, wēnen (Middle Low German)
-
wennian (Old Saxon)
-
venja (Old Norse)
- wena (Elfdalian)
- venja (Faroese)
- väne (Gutnish)
- venja (Icelandic)
- venja, venna, vønjå, væna (Norwegian Nynorsk)
-
venja (Old Norse)
-
wæniæ (Old Danish)
- vænna (Scanian)
-
wæniæ (Old Danish)
-
venja (Old Norse)
-
wæniæ (Old Danish)
-
vænne (Danish)
- venne (Norwegian Bokmål)
-
vænne (Danish)
-
wæniæ (Old Danish)
-
venja (Old Norse)
-
vænia (Old Swedish)
- vänja (Swedish)
-
vænia (Old Swedish)