*wardamann-

Runic: ᚹᚨᚱᛞᚨᛗᚨᚾ- Pronunciation: /ˈwɑr.ðɑ.ˌmɑnn/

noun · masculine · consonant stem

Meanings

watchman, warder

Etymology

From *wardaz (‘guard’) + *mann- (‘man’).

Declension

CaseSingularPlural
Nom.wardamann-wardamanniz
Acc.wardamannųwardamannunz
Gen.wardamannizwardamannǫ̂
Dat.wardamanniwardamannumaz
Inst.wardamannēwardamannumiz
Voc.wardamannwardamanniz

Find a form

Descendants

  • *wardamann (Proto-West Germanic)
    • weardmann (Old English)
      • wardman (Middle English)
        • wardsman (English)
  • *wardamann (Proto-West Germanic)
    • wartman (Old High German)
      • wartman (Middle High German)
        • Wartmann (German)
  • *wardamann (Proto-West Germanic)
    • *wardman (Old Saxon)
      • wardeman (Middle Low German)
  • varðmaðr (Old Norse)
    • varðmaður (Icelandic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary