*wardamann-
Runic: ᚹᚨᚱᛞᚨᛗᚨᚾ- Pronunciation: /ˈwɑr.ðɑ.ˌmɑnn/noun · masculine · consonant stem
Meanings
watchman, warder
Etymology
From *wardaz (‘guard’) + *mann- (‘man’).
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | wardamann- | wardamanniz |
| Acc. | wardamannų | wardamannunz |
| Gen. | wardamanniz | wardamannǫ̂ |
| Dat. | wardamanni | wardamannumaz |
| Inst. | wardamannē | wardamannumiz |
| Voc. | wardamann | wardamanniz |
Descendants
-
*wardamann (Proto-West Germanic)
-
weardmann (Old English)
-
wardman (Middle English)
- wardsman (English)
-
wardman (Middle English)
-
weardmann (Old English)
-
*wardamann (Proto-West Germanic)
-
wartman (Old High German)
-
wartman (Middle High German)
- Wartmann (German)
-
wartman (Middle High German)
-
wartman (Old High German)
-
*wardamann (Proto-West Germanic)
-
*wardman (Old Saxon)
- wardeman (Middle Low German)
-
*wardman (Old Saxon)
-
varðmaðr (Old Norse)
- varðmaður (Icelandic)