*warmijaną

Runic: ᚹᚨᚱᛗᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈwɑr.mi.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

to warm, to heat

Etymology

From *warmaz (‘warm’) + *-janą.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularwarmijōwarmijaų–
2nd singularwarmīsiwarmijaiswarmī
3rd singularwarmīþiwarmijaiwarmijaþau
1st dualwarmijōswarmijaiw–
2nd dualwarmijaþizwarmijaiþizwarmijaþiz
1st pluralwarmijamazwarmijaim–
2nd pluralwarmīþwarmijaiþwarmīþ
3rd pluralwarmijanþiwarmijainwarmijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularwarmijai–
2nd singularwarmijasaiwarmijaisau
3rd singularwarmijaþaiwarmijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralwarmijanþaiwarmijainþau
2nd pluralwarmijanþaiwarmijainþau
3rd pluralwarmijanþaiwarmijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularwarmidǭwarmidēdį̄
2nd singularwarmidēzwarmidēdīz
3rd singularwarmidēwarmidēdī
1st dualwarmidēdūwarmidēdīw
2nd dualwarmidēdudizwarmidēdīdiz
1st pluralwarmidēdumwarmidēdīm
2nd pluralwarmidēdudwarmidēdīd
3rd pluralwarmidēdunwarmidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
warmijaną warmijandz warmidaz

Find a form

Descendants

  • *warmijan (Proto-West Germanic)
    • *wermen (Old Dutch)
      • wermen, warmen (Middle Dutch)
        • warmen (Dutch)
  • *warmijan (Proto-West Germanic)
    • wierman, wyrman, werman, wirman, wærman, uearman (Old English)
      • wermen, warmen (Middle English)
        • warm (English)
        • warm, wairm (Scots)
  • *warmijan (Proto-West Germanic)
    • wermen (Old High German)
      • wermen (Middle High German)
        • wärmen (German)
        • wäärme (Hunsrik)
        • wiermen (Luxembourgish)
  • *warmijan (Proto-West Germanic)
    • warmian, wermian (Old Saxon)
      • warmen, wermen (Middle Low German)
        • warmen (German Low German)
  • verma (Old Norse)
    • verma (Faroese)
    • verma (Icelandic)
  • verma (Old Norse)
    • værma (Old Swedish)
      • värma (Swedish)
  • 𐍅𐌰𐍂𐌼𐌾𐌰𐌽 (warmjan) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary