*warnōną

Runic: ᚹᚨᚱᚾᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈwɑr.nɔː.nɑ̃/

verb · Weak class 2

Meanings

  1. to be careful
  2. to warn

Etymology

From Proto-Indo-European *wer- (‘to become aware; take heed’). Equivalent to *warnō (‘warning’) + *-ōną.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularwarnōwarnǭ–
2nd singularwarnōsiwarnōswarnō
3rd singularwarnōþiwarnōwarnōþau
1st dualwarnōswarnōw–
2nd dualwarnōþizwarnōþizwarnōþiz
1st pluralwarnōmazwarnōm–
2nd pluralwarnōþwarnōþwarnōþ
3rd pluralwarnōnþiwarnōnwarnōnþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularwarnōi–
2nd singularwarnōsaiwarnōsau
3rd singularwarnōþaiwarnōþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralwarnōnþaiwarnōnþau
2nd pluralwarnōnþaiwarnōnþau
3rd pluralwarnōnþaiwarnōnþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularwarnōdǭwarnōdēdį̄
2nd singularwarnōdēzwarnōdēdīz
3rd singularwarnōdēwarnōdēdī
1st dualwarnōdēdūwarnōdēdīw
2nd dualwarnōdēdudizwarnōdēdīdiz
1st pluralwarnōdēdumwarnōdēdīm
2nd pluralwarnōdēdudwarnōdēdīd
3rd pluralwarnōdēdunwarnōdēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
warnōną warnōndz warnōdaz

Find a form

Descendants

  • *warnōn (Proto-West Germanic)
    • wernia, warna (Old Frisian)
  • *warnōn (Proto-West Germanic)
    • warnon (Old Dutch)
      • wāernen (Middle Dutch)
        • waarnen (Dutch)
        • warne (Limburgish)
  • *warnōn (Proto-West Germanic)
    • warnian, wearnian (Old English)
      • warnien, warnen (Middle English)
        • warn (English)
        • wairn (Scots)
  • *warnōn (Proto-West Germanic)
    • warnōn (Old High German)
      • warnen (Middle High German)
        • warnen (German)
  • *warnōn (Proto-West Germanic)
    • *warnōn (Old Saxon)
      • warnen (Middle Low German)
        • warnen (Low German)
  • varna (Old Norse)
    • varna (Old Swedish)
      • varna (Swedish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary