*welwô
Runic: ᚹᛖᛚᚹᛟ Pronunciation: /ˈwel.wɔːː/noun · masculine · an-stem
Meanings
one who robs or plunders; robber, plunderer
Etymology
From *welwaną + *-ô.
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | welwô | welwaniz |
| Acc. | welwanų | welwanunz |
| Gen. | wilwiniz | welwanǫ̂ |
| Dat. | wilwini | welwammaz |
| Inst. | wilwinē | welwammiz |
| Voc. | welwô | welwaniz |
Descendants
- ᚢᛅᛚᚢᛅ (ualua) (Old Norse)
- 𐍅𐌹𐌻𐍅𐌰 (wilwa) (Gothic)