*wiljô

Runic: ᚹᛁᛚᛃᛟ Pronunciation: /ˈwil.jɔːː/

noun · masculine · an-stem

Meanings

will, wish, desire

Etymology

Derived from *wiljaną (‘to want’).

Declension

CaseSingularPlural
Nom.wiljôwiljaniz
Acc.wiljanųwiljanunz
Gen.wiljinizwiljanǫ̂
Dat.wiljiniwiljammaz
Inst.wiljinēwiljammiz
Voc.wiljôwiljaniz

Find a form

Descendants

  • *willjō (Proto-West Germanic)
    • willo (Old Dutch)
      • wille (Middle Dutch)
        • wil (Limburgish)
  • *willjō (Proto-West Germanic)
    • willo (Old Dutch)
      • wille (Middle Dutch)
        • wil (Dutch)
          • wil (Afrikaans)
          • wil, wille (Negerhollands)
  • *willjō (Proto-West Germanic)
    • willa (Old English)
      • wille (Middle English)
        • will (English)
        • wil, will (Scots)
  • *willjō (Proto-West Germanic)
    • willa, wella (Old Frisian)
      • ? (North Frisian)
      • wolle (Saterland Frisian)
      • wolle (West Frisian)
  • *willjō (Proto-West Germanic)
    • willo, willio (Old High German)
      • wille (Middle Low German)
        • bill (Cimbrian)
        • Wille (German)
        • Wëllen (Luxembourgish)
  • *willjō (Proto-West Germanic)
    • willio (Old Saxon)
      • wille (Middle Low German)
        • Wille, Will (German Low German)
  • vili (Old Norse)
    • wile (Elfdalian)
    • vilji (Faroese)
    • vilä (Gutnish)
    • vilji, vili (Icelandic)
    • vili (Jamtish)
    • vilje, vili, vilji, vile, vele, vilja (Norwegian Nynorsk)
  • vili (Old Norse)
    • williæ (Old Danish)
      • vilje (Danish)
        • vilje (Norwegian Bokmål)
  • vili (Old Norse)
    • vili, vilie, vilia (Old Swedish)
      • vilja, vilje (Swedish)
        • wila (Elfdalian)
  • 𐍅𐌹𐌻𐌾𐌰 (wilja) (Gothic)
  • *viljō (Proto-Samic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary