*wiljô
Runic: ᚹᛁᛚᛃᛟ Pronunciation: /ˈwil.jɔːː/noun · masculine · an-stem
Meanings
will, wish, desire
Etymology
Derived from *wiljaną (‘to want’).
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | wiljô | wiljaniz |
| Acc. | wiljanų | wiljanunz |
| Gen. | wiljiniz | wiljanǫ̂ |
| Dat. | wiljini | wiljammaz |
| Inst. | wiljinē | wiljammiz |
| Voc. | wiljô | wiljaniz |
Descendants
-
*willjō (Proto-West Germanic)
-
willo (Old Dutch)
-
wille (Middle Dutch)
- wil (Limburgish)
-
wille (Middle Dutch)
-
willo (Old Dutch)
-
*willjō (Proto-West Germanic)
-
willo (Old Dutch)
-
wille (Middle Dutch)
-
wil (Dutch)
- wil (Afrikaans)
- wil, wille (Negerhollands)
-
wil (Dutch)
-
wille (Middle Dutch)
-
willo (Old Dutch)
-
*willjō (Proto-West Germanic)
-
willa (Old English)
-
wille (Middle English)
- will (English)
- wil, will (Scots)
-
wille (Middle English)
-
willa (Old English)
-
*willjō (Proto-West Germanic)
-
willa, wella (Old Frisian)
- ? (North Frisian)
- wolle (Saterland Frisian)
- wolle (West Frisian)
-
willa, wella (Old Frisian)
-
*willjō (Proto-West Germanic)
-
willo, willio (Old High German)
-
wille (Middle Low German)
- bill (Cimbrian)
- Wille (German)
- Wëllen (Luxembourgish)
-
wille (Middle Low German)
-
willo, willio (Old High German)
-
*willjō (Proto-West Germanic)
-
willio (Old Saxon)
-
wille (Middle Low German)
- Wille, Will (German Low German)
-
wille (Middle Low German)
-
willio (Old Saxon)
-
vili (Old Norse)
- wile (Elfdalian)
- vilji (Faroese)
- vilä (Gutnish)
- vilji, vili (Icelandic)
- vili (Jamtish)
- vilje, vili, vilji, vile, vele, vilja (Norwegian Nynorsk)
-
vili (Old Norse)
-
williæ (Old Danish)
-
vilje (Danish)
- vilje (Norwegian Bokmål)
-
vilje (Danish)
-
williæ (Old Danish)
-
vili (Old Norse)
-
vili, vilie, vilia (Old Swedish)
-
vilja, vilje (Swedish)
- wila (Elfdalian)
-
vilja, vilje (Swedish)
-
vili, vilie, vilia (Old Swedish)
- 𐍅𐌹𐌻𐌾𐌰 (wilja) (Gothic)
- *viljō (Proto-Samic)